٧. عن محمّدِ بنِ ِیحِیِی... عن حَمرانَ بنِ أعِیَنَ قال: «کان بعضُ أهلِه ِیُرِیدُ التّزوِیجَ فلمِیَجِد امرَأةً مسلمةً مُوافقةً؛ فذَکَرتُ ذلک لأبِی‌عبداللهِ علِیهالسّلامُ، فقال: ”أِینَ أنتَ من البُلهِ الّذِین لاِیَعرِفون شِیئًا.“»[٢]

از اِین رواِیات با تصرِیح بر جواز تزوِیج کتابِیّه، استفاده مِی‌شود که مقصود و غاِیت از کراهت ازدواج مسلمِین با اهل‌کتاب، تأثِیر اخلاق و منش آنها بر ازواجشان به‌واسطۀ مزاوجت مِی‌باشد، و الاّ صرف ازدواج با آنها هِیچ مشکلِی به وجود نخواهد آورد؛ چنانچه در مورد بُله‌ از آنان، حکم به جواز تصرِیحاً ذکر شده است.

دلِیل بر اِین مطلب نِیز رواِیت أبِی‌مرِیم انصارِی از امام باقر علِیهالسّلام است:

٨. سألتُ أباجعفرٍ علِیهالسّلام عن طعام أهل الکتابِ و نکاحِهم، حلالٌ هو؟ قال: «نعم؛ قد کانَت تحتَ طلحةَ ِیهودِیّةٌ.»[٣]

و نِیز رواِیت محمّد بن مسلم از امام باقر علِیهالسّلام:

٩. قال: «سألتُه عن نکاحِ الِیهودِیّةِ و النّصرانِیّةِ، فقال: ”لابأسَ به، أما عَلمتَ أنّه

[١]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٠، ص ٥٣٩. ترجمه:

«زراره مِی‌گوِید: به امام باقر علِیهالسّلام عرض کردم: من مِی‌ترسم از اِینکه ازدواج با کسِی که بر عقِیدۀ من نِیست بر من حلال نباشد! فرمود: ”چه چِیزِی تو را از ازدواج با زنان ابله منع مِی‌کند؟“ عرض کردم: زنان ابله چه کسانِی هستند؟ فرمود: ”زنان ابلهِی که نه ناصبِی هستند و نه مِی‌دانند شما بر چه عقِیده‌اِی هستِید.“» (محقّق)

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٠، ص ٥٣٩. ترجمه:

«حمران بن أعِین گوِید: فردِی از خانواده‌اش قصد ازدواج داشت، امّا زن مسلمانِی که عقِیده‌اش با او موافق باشد نِیافت. مسئله را به امام صادق علِیهالسّلام عرض کردم، فرمود: ”چرا نسبت به افراد ابلهِی که چِیزِی نمِی‌فهمند، توجّه ندارِی [که ازدواج با آنان اشکالِی ندارد]؟“» (محقّق)

[٣]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٠، ص ٥٤١. ترجمه:

«ابومرِیم انصارِی رواِیت کرده است: از امام باقر علِیهالسّلام راجع به غذاِی اهل‌کتاب و ازدواج با آنان پرسِیدم که آِیا حلال است؟ فرمود: ”بله؛ طلحه زن ِیهودِی داشت.“» (محقّق)