در اِین دو رواِیت چنانچه مشهود است، لفظ «لاِینبغِی» ظهور در کراهت دارد نه در حرمت؛ و دلِیل آن نِیز اختلاط مسلمان با غِیر ملتزمِین از ساِیر ادِیان، و بالنّتِیجه تبدّل احوال و نفسانِیّات مِی‌باشد.

٤. محمّد بنُ الحسنِ بإسناده... عن حفص بنِ غِیاثٍ قال: «کتَب بعض إخوانِی أنأسألَ أباعبداللهِ علِیهالسّلام عن مسائلَ، فسَألتُه عن الأسِیرِ هل ِیَتزَوّجُ فِی دارِ الحربِ؟ فقال: ”أکرَهُ ذلک؛ فإن فَعَل فِی بلادِ الرّومِ فلِیس هو بحرامٍ، هو نِکاحٌ؛ و أمّا فِی التُّرکِ و الدِّیلمِ و الخَزَرِ فلاِیَحِلُّ له ذلک.“»[١]

در اِین رواِیت تصرِیح به جواز براِی مسلمانِی شده است که زوجۀ نصرانِیّه از بلاد روم اختِیار مِی‌نماِید.

٥. محمّد بنُ ِیعقوبَ... عن زرارةَ بنِ أعِیَنَ قال: «سَألتُ أباجعفرٍ علِیهالسّلام عن نکاحِ الِیهودِیّةِ و النّصرانِیّةِ، فقال: ”لا‌ِیصلُح لِلمسلمِ أنِینکِحَ ِیهودِیّةً و لانصرانِیّةً؛ إنّما ِیَحِلُّ منهنّ نکاحُ البُلهِ.“»[٢]

٦. و عن علِیِّ بنِ إبراهِیمَ... عن زرارةَ قال: «قُلتُ لِأبِی‌جعفرٍ علِیهالسّلام: إنِّی أخشِی أن لاِیَحِلَّ لِی أن أتزوَّجَ مِمّن لمِیکُن علِی أمرِی! فقال: ”و ما ِیَمنَعُکَ من البُلهِ؟“ قُلتُ: و ما البُله؟ قال: ”هنّ المستضعفاتُ من اللّاتِی لاِیَنصِبنَ و

[١]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٠، ص ٥٣٧. ترجمه:

«حفص بن غِیاث مِی‌گوِید: بعضِی از برادرانم براِی من نامه نوشتند که از امام صادق علِیهالسّلام راجع به مسائلِی پرسش نماِیم. پس از آن حضرت راجع به اسِیر پرسِیدم که آِیا جاِیز است در دارالحرب (سرزمِین کفر) ازدواج نماِید؟ فرمود: ”نسبت به اِین کار اکراه دارم. پس اگر در بلاد روم اِین کار را انجام داد، حرام نِیست؛ امّا ازدواج در سرزمِین ترک و دِیلم و خزر براِیش حلال نِیست.“» (محقّق)

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٠، ص ٥٣٨. ترجمه:

«زرارة بن اعِین رواِیت کرده است: از امام باقر علِیهالسّلام راجع به ازدواج با زن ِیهودِی و نصرانِی پرسِیدم، فرمودند: ”صلاح نِیست مرد مسلمان با زن ِیهودِی و ِیا نصرانِی ازدواج نماِید؛ فقط ازدواج با زنان ابله آنان جاِیز است.“» (محقّق)