طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٨ - رواِیاتِی از شِیعه در استعمال لفظ نجس در غِیر از نجاست ظاهرِی و اصطلاحِی

«امام صادق علِیهالسّلام از رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم رواِیت مِی‌کند که حضرت فرمودند: ”اولادتان را در روز هفتم، تطهِیر (ختنه) نماِیِید، زِیرا اِین هنگام پاکِیزه‌تر و مهِیّاتر و ترمِیم آن بهتر و زودتر انجام مِی‌پذِیرد؛ و به‌درستِی‌که زمِین تا چهل روز از بول شخص ختنه‌نشده، نجس مِی‌ماند.“»

اِین رواِیت را در تهذِیب، بابُ الولادةِ و النّفاسِ و العقِیقة،[١] و در وسائل الشِّیعة، بابُ وجوبِ خِتانِ الصّبِیّ و جوازِ ترکِه،[٢] و در بحار الأنوار، بابُ الخِتانِ و الخفضِ و سننِ الحملِ، نقل مِی‌کنند.[٣] هم‌چنِین به سند دِیگر از ابن‌طرِیف، از ابن‌علوان، از امام صادق علِیهالسّلام شبِیه اِین رواِیت، در کتاب قرب الإسناد رواِیت شده است.[٤] کذلک در کتاب خصال نِیز رواِیت به طرِیق دِیگر نقل شده است: پدر شِیخ صدوق، از علِیّ بن ابراهِیم بن هاشم، از پدرش، از حسِین بن ِیزِید نوفلِی، از اسماعِیل بن مسلم السّکونِی، از امام صادق، از پدرانشان رواِیت مِی‌کند.[٥]

مورد دِیگر، دعاِیِی است که هنگام دخول در بِیت‌الخلاء از رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم مروِی است؛ در وسائل، باب استحباب التّسمِیة، و در مَن لاِیحضُره الفقِیه، باب ارتِیادِ المکان للحدَث، وارد است:

و کانَ رسولُ اللهِ صلَِّی اللهُ علِیه و آله و سلّم إذا أرادَ دخولَ المُتَوَضَّأ قالَ: «اللَهُمَّ إنِّی أعوذُ بکَ منَ الرِّجسِ النِّجسِ الخَبِیثِ المُخبِثِ الشِّیطانِ الرّجِیمِ....»[٦]

«رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم هر گاه داخل بِیت‌الخلاء مِی‌شد

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٧، ص ٤٤٥.

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٢١، ص ٤٣٤.

[٣]. بحار الأنوار، ج ١٠١، ص ١٠٨، با قدرِی اختلاف.

[٤]. قرب الإسناد، ص ١٢٢.

[٥]. الخصال، ج ٢، ص ٥٣٨.

[٦]. وسائل الشِّیعة، ج ١، ص ٣٠٧؛ من‌ لاِیحضرهُ الفقِیه‌، ج ١، ص ٢٣.