ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - گزيده اى از بيانات مقام معظّم رهبرى در حرم رضوى در آغاز سال ١٣٩١
داباسمش صورت مىگيرد.
قرايى مقدّم: جامعه ايران در حال گذر و از روى پلى به سمت صنعتى شدن در حال حركت است. اگر نگاهى به رفتارهاى افراد جامعه بيندازيم، متوجّه مىشويم كه در تمامى رفتارها، اعمّ از رانندگى، مصرف آب و غيره، تأخّر فرهنگى داريم؛ به عنوان مثال مىبينيم كه فردى ماشين پانصد ميليونى سوار است؛ امّا متأسّفانه روى خطّ عابر توقّف مىكند. اين نشان مىدهد كه فرد پخته فرهنگى و رفتارى نشده است.
امروز، شهرهاى بزرگى، همچون «تهران» با هجوم مهاجر، جمعيتش از ٢ ميليون نفر، به يكباره به ١٤ ميليون نفر رسيده است. بنابراين اين سيل عظيم مهاجر براى اينكه خودش را از نظر شخصيتى به اثبات برساند، دست به تغيير هويّت مىزند. پديده داباسمش يكى از راههايى است كه امروز جامعه را براى تغيير هويت و شخصيت درگير خودكرده است.
\* بنا بر نظر كارشناسان، امروز افرادى كه به پديده داباسمش روى آوردهاند، اشخاصى هستند كه در دنياى واقعى طرفدارى ندارند. بنابراين سعى مىكنند توسط اين ابزار خودشان را معرفى كنند و به اثبات هويّتى برسند. نظر شما در مورد اين نظريّه چيست؟
قرايى مقدّم: بنده نيز با اين نظريّه كاملًا موافق هستم. همانطور كه گفتم، طبق تئورى شيكاگو كه مختصّ شهرهاى بزرگ است، افراد سعى مىكنند هر روز هويّت و شخصيت خودشان را به اثبات برسانند و به جامعه و افراد جامعه معرفى كنند. يادآور مىشوم كه اين تئورى، مختصّ شهرهاى بزرگ است؛ چراكه افراد ساكن شهرهاى كوچك و روستاها، نيازى به معرفى شخصيت خودشان ندارند.
\* با توجّه به اين تفاسير فكر مىكنيد آسيبها و اثرات مخرّبى كه پديده داباسمش روى فرد و جامعه مىگذارد، چه مىتواند باشد؟
ابهرى: ورود به فضاى مجازى به دليل نبود آموزشهاى كافى در كشور ما يكى از عوارضى كه به جامعه ما تحميل مىكند، هويّت تقلّبى است. بسيارى از افرادى كه در فضاى مجازى حضور دارند، اسم، جنسيت و حتّى شغل جعلى دارند. داباسمش تنها كارى كه از نظر رفتارشناسى براى جامعه ما انجام مىدهد، اين است كه آنها را به هزل و هجو گرايش مىدهد و شخصيت اصلى آنها را به بازى مىگيرد.
جوانانى كه امروز به داباسمش روى آوردهاند، در آينده مىخواهند پدر و مادر شوند. آنها با بهجا گذاشتن چنين آثارى از خود، آينده خودشان را تخريب خواهند كرد. داباسمش را براى يك سرى فعّاليتهاى هنرى ايجاد كردند؛ نه اينكه امروز ما براى تفريح و سرگرمى از آن استفاده كنيم. متأسّفانه هويّت و آينده مديريتى دختران و پسران ما با اين حركت تخريب خواهد شد.
قرايى مقدّم: آسيبى كه براى فرد ايجاد مىكند، به دليل عادت به تغيير هويّت، شخصيت مستحكم اجتماعى نخواهد داشت؛ بنابراين در آينده در جامعه ديگر، شخصيتهاى اصيل و پختهشدهاى را شاهد نخواهيم بود. اين شخصيتها كاذب هستند و با اندك مسئلهاى، ذات حقيقى خود را نشان مىدهند؛ بنابراين از نظر روانشناختى دچار نوعى مكانيسم فرافكنى مىشوند. همچنين دچار نوعى اختلالات شخصيتى نخواهند شد.
\* در پايان، جاى اين سؤال باقى است كه راهكارها و ابزارهاى لازم براى جلوگيرى از پديد آمدن چنين مسائلى چيست؟ و همچنين نقش مسئولان و متصدّيان در اين زمينه چيست؟
ابهرى: به نظر بنده، آموزش و بسترسازى فكرى و فرهنگى مؤثّرترين راه براى جلوگيرى و گسترش اين رفتارها و حركات مخرب است. اين آموزشها بايد از سطح دبستان شروع شود. همچنين ايجاد تفريح و مراكز تفريحى مجاز براى جوانها نيز از ديگر راههاى جلوگيرى از گسترش رفتارهاى پرخطر مجازى است.
خانوادهها نيز بايد براى جوانان مديريت اوقات فراغت داشته باشند. امروز، جوان ما در حضور خانواده ٤ تا ٥ ساعت از وقتش را در فضاى مجازى مىگذراند كه نشان از نبود برنامه براى اوقات فراغت در خانواده است. متولّيان فرهنگى جامعه نيز بايد فضاهاى استاندارد و مجاز تفريحى را با كمترين هزينه ايجاد كنند تا تمامى اقشار جامعه، اعمّ از ضعيف و قوى بتوانند رجوع كنند و استفاده نمايند.
قرايى مقدّم: به نظر بنده اين يك مسئله خود به خودى است كه در حال انجام است. اينگونه مسائل در جوامعى كه در حال گذر از استبدادى به دمكراسى است، طبيعى است؛ امّا با ايجاد اعتماد افقى و عمودى در بين افراد و مسئولان، مىشود اثرات مخرّب اين پديدهها را كاهش داد.
امروز از طريق آموزشوپرورش و صداقت گفتار و رفتار مسئولان، اعتماد در جامعه را مىتوان افزايش داد.
منبع: تسنيم
www. tasnimnews. com/ fa/ news/ ٤٩٣١/ ١١/ ٦٠/ ٦١٢٢٨٩
گزيدهاى از بيانات مقام معظّم رهبرى در حرم رضوى در آغاز سال ١٣٩١
اين رسانههاى الكترونيكى و اينترنتى متأسّفانه موجب شده است كه افراد بىمحابا عليه يكديگر حرف بزنند، بد بگويند.