كشورهاى اروپايى در اين شبكه هستند و حدود ١٢٠ تا ١٣٠ پروژه در دست انجام است؛ براى مثال پروژه‌هايى درباره چگونگى توليد كتاب بين «ايتاليا» و «فرانسه» يا ايتاليا، فرانسه و «اسپانيا» وجود دارد. اين كار باعث مى‌شود تا ايده‌هاى متنوّع معلّمان بين دانش‌آموزان خلّاق در نقاط مختلف مطرح و به اشتراك گذاشته شود.

بهره‌گيرى از تجارب براى ايران‌

محور آخر صحبتم اين است كه چگونه مى‌توان اين پروژه‌ها را در ايران ترويج كرد و ما چگونه مى‌توانيم با هم، همكارى كنيم.

من فكر مى‌كنم همه اين فعّاليت‌ها، بر سه پايه بنا شده است:

١. دانش،

٢. پژوهش براى به روز بودن،

٣. منابع.

در خلال دو سال گذشته، «يونسكو» با همه مراجع در سراسر جهان، مشورت كرده است تا بفهمد چگونه بايد استراتژى متناسبى را طرّاحى كند و چطور كارها را به پيش ببرد. در نتيجه، استراتژى حقّ دسترسى باز براى ذى نفعان، ١٤ROAM اتّخاذ شده است. در اين راهبرد،R اشاره به حقوق وO اشاره به باز بودن فضاى مجازى دارد و مطمئن هستم شما درباره بى‌طرفى،Neutrality ، در فضاى مجازى، در اينجا صحبت كرده‌ايد.A اشاره به دسترسى دارد و مقصود اين نيست كه افراد صرفاً به اينترنت دسترسى داشته باشند؛ بلكه همه شهروندان، از جمله والدين بايد مهارت‌ها و قوّه تفكّر انتقادى لازم براى استفاده از اينترنت را داشته باشند.

اشاره به ذى‌نفعان دارد؛ زيرا ما نياز به تعامل با صنعت فاوا و تعامل با ديگر اقشار جامعه داريم و از طريق تعامل با صنعت مى‌توانيم قبل از ارائه ابزارها به بازار، شواهدى از آينده داشته باشيم و شرايط آينده را پيش از عرضه تكنولوژى بسنجيم و با گروه كارى‌مان، شرايط برآمده از فناورى‌هاى جديد را بررسى كنيم. امسال كمك‌هزينه جديد گرانت را از ecitsuj GD[١] گرفتيم. شايد بدانيد كه فعّاليت كميسيون اروپا به ادارات متعدّدى تقسيم مى‌شود و ecitsuj GD، تأمين عدالت براى همه را پيگيرى مى‌كند. اين كمك‌هزينه، يك ميليون يورو در اختيار ما مى‌گذارد و بايد ٢٠٠ هزار يورو نيز خود ما بپردازيم تا بر اساس آن، بتوانيم پروژه توانمندسازى مهارت‌هاى اجتماعى و احساسى را براى كودكان و نوجوانان با رويكرد كل‌گرايانه، به اجرا درآوريم كه شامل آموزش براى والدين، دانش‌آموزان، كودكان و معلّمان مى‌شود.

نكته جالب آن است كه بدين ترتيب، من اجازه ايجاد كانون تفكّرى را كسب كردم كه امكان مى‌دهد پژوهش‌هاى سرتاسر جهان را جمع كنيم؛ بنابراين در حال حاضر، با ١٢ پژوهشگر همكار از سراسر دنيا ارتباط داريم كه در اين زمينه مشغول فعّاليت هستند تا به افراد آنلاين در جهات مختلف، از جمله رفتار اينترنتى آنان و ... كمك شود؛ براى مثال يك بانوى استراليايى دو سال پيش، پژوهشگر برگزيده شد و مطالعات علّى را در خصوص رفتار برخطّ كودكان انجام داده بود و يك پژوهشگر ديگر كه مطالب روشنگرانه‌اى را درباره چگونگى كمك به كودكان برخط، به ما ارائه كرده است. همچنين يكى از اساتيد «دانشگاه ييل» آمريكا و پژوهشگرى از «ژاپن» با ما همكارى دارند. من پيشنهاد مى‌دهم پژوهشگرى از كشور «ايران» نيز به ما بپيوندد.

شيوه كار به اين صورت است كه پژوهشگران، هر ٢ ماه يك‌بار در ارتباط آنلاين هستند و مقالاتى را كه احساس كنيم ارزش تحليل دارد، به آنها مى‌دهيم تا ارزيابى كنند و بازخورد دهند. آنها خلاصه‌هاى مديريتى و مقالات را مى‌خوانند و ديدگاهشان را مى‌گويند. من فكر مى‌كنم يكى از مزيت‌هاى اين كار، اشتراك دانش بين افراد است. مزيت دوم، توزيع دانش است. سومين مزيت، آن است كه آنها مى‌توانند بر روش پروژه ما نظارت كنند تا مطمئن شويم فعّاليت‌هاى ما تفاوتى را ايجاد مى‌كند و منجر به بهبود وضعيت مى‌شود.

ما هم‌اكنون، اطّلاعات جالبى از آنچه در حال وقوع است، داريم. مؤسسه‌IPTS كه چارچوبى براى مسائل مرتبط با مهارت نوجوانان طرّاحى كرده بود، اينك در حال طرّاحى چارچوبى براى قابليت‌هاى بزرگسالان‌[٢] و والدين است كه ارزش زيادى دارد؛ زيرا والدين نقش مهمّى دارند.

بينش فرهنگى درباره حفاظت از كودكان‌

من مخالف ابزارهاى مراقبت خانوادگى و پرنتال كنترلى براى بچّه‌ها هستم؛ چرا كه خود بچّه‌ها بايد ياد بگيرند كه خودشان را كنترل و مديريت كنند؛ بنابراين هفته آينده يك جلسه در انگلستان، با جمعى از والدين و كودكان دارم و سپس جلسات گروه كانونى برگزار مى‌كنيم كه به بررسى ابزارهاى مذاكره‌اى بين پدران و مادران با بچّه‌ها خواهيم پرداخت. والدين از چند موضوع، مثل خشونت، هرزه‌نگارى و ... به شدّت ناراحت هستند. كودكان واقعاً نمى‌خواهند هرزه‌نگارى ببينند. واقعاً نمى‌خواهند خشونت ببينند و نگران چيزهايى هستند كه خواهران و