شكّى نيست كه اينترنت پر از مطالبى است كه والدين نمى‌خواهند فرزندانشان با آنها مواجه شوند؛ از پورنوگرافى گرفته تا كلمات ركيك، سايت‌هاى قمار بازى يا دوست‌يابى. برخورد كودكان خردسال يا نوجوانان با اين‌گونه مطالب، به يكى از دغدغه‌هاى اصلى والدين تبديل شده است.

البتّه امروزه سايت‌هاى فراوانى نرم‌افزارهاى كنترل‌گر والدين ارائه مى‌دهند كه به وسيله آن، مى‌توان دسترسى كودكان به اينچنين مطالبى را محدود كرد؛ امّا كنترل فعّاليت كودكان در اينترنت توسط والدين، فقط به خانه محدود مى‌شود. اين دولت‌ها هستند كه وظيفه دارند فعّاليت‌هاى كودكان و نوجوانان زير سنّ قانونى را در جامعه خود كنترل كنند. از تصويب قوانين براى اجراى فيلترينگ توسط اپراتورهاى تأمين‌كننده گرفته تا اطّلاع‌رسانى و آموزش كودكان براى جلوگيرى از سوءاستفاده‌هاى احتمالى. با اين حال، دولت‌ها بسيار دقّت مى‌كنند كه اين محدوديت‌ها براى كودكان، ساير فعّاليت‌هاى اينترنتى كاربران ديگر را تحت‌الشّعاع قرار ندهد. در اينجا، به چند نمونه از فعّاليت كشورهاى مختلف در اين زمينه اشاره مى‌كنيم:

نظارت بر اينترنت در مدرسه‌ها و كتابخانه‌هاى آمريكا

طىّ قانون‌S ٧٩٠ هيئت «سناى آمريكا» كه در تاريخ ١٥ دسامبر ٢٠٠٠ م. به تصويب رسيد، تمامى كتابخانه‌ها و مدرسه‌هاى ابتدايى و راهنمايى «ايالات متّحده آمريكا»، بايد از تكنولوژى سيستماتيك فيلترينگ روى كامپيوترهاى مورد استفاده دانش‌آموزان استفاده كنند. امروزه كتابخانه‌ها و مدارس كشور آمريكا به طور گسترده‌اى، از اينترنت به عنوان ابزارى براى آموزش دانش‌آموزان خود استفاده مى‌كنند. برخورد تصادفى يا عمدى اين كودكان با صحنه‌هاى پورنوگرافى، كلمات ركيك، غير اخلاقى يا مطالب خشونت‌آميز مى‌تواند براى والدين مسئله‌اى بغرنج باشد. البتّه خانواده‌هاى آمريكايى هم مى‌توانند با استفاده از سخت‌افزار يا نرم‌افزارهاى كنترل‌كننده، به راحتى اينترنت داخل خانه را امن كنند و كودكان خود را تحت نظارت خود قرار دهند؛ امّا اكثر والدين نمى‌توانند كنترلى بر اينترنتى كه كودكان خارج از خانه به آن دسترسى دارند، داشته باشند. قانون نظارت سايبرى كودكان به همين دليل وضع شده است تا از برخورد كودكان و نوجوانان با چنين مطالبى در خارج از خانه، جلوگيرى شود. اين حقّ والدين است كه مطمئن باشند فرزندانشان در مدرسه يا كتابخانه در امنيت ذهنى به سر مى‌برند. بر اساس اين قانون، تمام كتابخانه‌ها و مدرسه‌ها بايد ثابت كنند كه از يك روش تكنولوژيك فيلترينگ بر روى سيستم‌هاى كامپيوترى مؤسسه خود استفاده مى‌كنند. مدارس و كتابخانه‌ها بر اساس سيستم آموزشى خود مى‌توانند تعيين كنند كدام شيوه فيلترينگ برايشان كاربردى‌تر است. همچنين بودجه مقتضى، به منظور برقرارى سيستم‌هاى فيلترينگ كامپيوترها در اختيار اين ارگان‌ها قرار گرفته است و تنها آموزشگاه‌هايى از اين بودجه‌هاى تشويقى استفاده مى‌كنند كه قوانين نظارت بر اينترنت كودكان و نوجوانان را رعايت كنند. بسيارى از مدارس آمريكا، از فيلترها براى مسدود كردن مطالب غير مرتبط به حيطه آموزشى مؤسّسه خود استفاده مى‌كنند. دولت آمريكا تصميم‌گيرى درباره ميزان فيلترينگ و محتواى مطالب قابل فيلتر را به عهده خود مدارس گذاشته است. بسيارى از كتابخانه‌ها