در روايات از آن حضرت، به عنوان نهمين فرزند امام حسين (ع) ياد شده است و امام رضا (ع) در روايتى از پدرانشان، از اميرالمؤمنين (ع)، نقل فرموده‌اند كه آن حضرت به امام حسين (ع)، فرمودند:

«التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَيْنُ هُوَ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ الْمُظْهِرُ لِلدِّينِ وَ الْبَاسِطُ لِلْعَدْل؛[١]

نهمين فرزند شما، قائم به حقّ است كه دين را آشكار و پابرجا مى‌گرداند و عدالت را در همه زمين فراگير مى‌سازد.»

امام رضا (ع) از نبىّ مكرّم (ص) روايت كرده‌اند كه فرمودند:

«و من ولد الحسين تسعهِ ائمّة تاسعهم القائم من ولدى؛[٢]

و نه امام از نسل امام حسين (ع) هستند كه نهمين آنها، فرزندم قائم (ع)، مى‌باشد.»

امام رضا (ع) در جواب اين سؤال كه «من القائم منكم اهل البيت؟»، آن وجود مبارك را نسل چهارم خود معرفى مى‌كنند:

«الرّابع من ولدى ابن سيّده الأماء، يطهِر اللهُ به الأرضَ من كلّ جورٍ و يقدسها من كلّ ظلمٍ، هو الّذى يشك النّاس فى ولادته ...؛[٣]

ايشان چهارمين فرزند من و پسر بهترين بانوست كه خداوند به وسيله ايشان، زمين را از هر ظلم و ستمى پاك مى‌گرداند. ايشان كسى هستند كه مردم در ولادتشان شكّ و ترديد مى‌كنند ...»

حضرت رضا (ع)، در آن هنگام كه دعبل قصيده خود را ايراد نمود، به بيان سلسله نسب امام زمان (ع) پرداختند و فرمودند:

«الْإِمَامُ بَعْدِى مُحَمَّدٌ ابْنِى وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ ابْنُهُ عَلِى وَ بَعْدَ عَلِى ابْنُهُ الْحَسَنُ وَ بَعْدَ الْحَسَنِ ابْنُهُ الْحُجَّة الْقَائِمُ الْمُنْتَظَرُ فِى غَيْبَتِهِ الْمُطَاعُ فِى ظُهُورِهِ لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ لَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَخْرُجَ فَيَمْلَأَهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً؛[٤]

امام بعد از من، پسرم محمّد و پس از ايشان، فرزندش على، فرزندش حسن و پس از ايشان، فرزندش حجّت قائم است.»

سپس در بيان ديگرى، اختصاصاً نام پدر امام زمان (ع) را يادآورى مى‌كنند تا هيچ‌گونه ترديدى باقى نماند:

«الْخَلَفُ الصَّالِحُ مِنْ وُلْدِ أَبِى مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلِى وَ هُوَ صَاحِبُ الزَّمَانِ وَ هُوَ الْمَهْدِى؛[٥]

خلف صالح، فرزند ابى محمّد، حسن بن على (العسكرى)، صاحب الزّمان و مهدى موعوداست.»