جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١٩٥ - ٤٦ - باب معين نمودن گناهان كبيرهاى كه دورى از آنها واجب است
حضرت فرمود: اين سخن پيامبر همانند گفتار خداى عزّ و جلّ است كه مىفرمايد «و قصد مكنيد [مال] پليد را كه از آن انفاق كنيد»[١] [زيرا همچنان كه مال پليد و طيّب دارد روح هم با قصد و عمل پليد، پليد مىشود و روح طيّب كه همان روح ايمان است مفارقت مىكند] آنگاه فرمود: كلامى ديگر از خداوند واضحتر از اين است و آن، اين سخن خداى عزّ و جلّ است: «و ايشان را با روحى از جانب خود يارى داد»[٢] اين روح است كه از شخص زانى جدا مىشود.
٤٣٠- مسعدة بن صدقه گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مىفرمود: گناهان كبيره عبارتند از: نااميدى از رحمت خداوند و مأيوس گشتن از مهربانى خدا و ايمنى از مكر الهى و كشتن نفسى كه خداوند كشتن او را حرام گردانيده و آزار رساندن به پدر و مادر و خوردن مال يتيم از روى ستم و ربا خوارى بعد از آگاهى، و به حالت اعرابى بازگشتن پس از هجرت، و نسبت ناروا دادن به زن شوهردار و فرار نمودن از جهاد.
٤٣١- ابن بكير گويد: به امام باقر ٧ عرض كردم: در باره گفتار رسول خدا ٦ كه فرمود: هر گاه مردى زنا كند روح ايمان از او جدا مىشود، چه مىفرماييد؟
حضرت فرمود: اين گفتار رسول خدا ٦ [اشارهكننده به] گفتار خداوند است كه مىفرمايد: «و آنان را با روحى از خود قوّت بخشيد»[٣] كه اين روح همان روحى است كه از آنان جدايى نموده بود.
٤٣٢- امام صادق ٧ فرمود: روح ايمان از شخص زناكار تا وقتى كه در حال زناست گرفته مىشود پس هنگامى كه از عمل زشت خود فارغ شد [و پشيمان گشت] ايمان باز مىگردد. راوى گويد: عرض كردم: اگر كسى قصد زنا كند آيا باز هم ايمانش گرفته مىشود؟ حضرت فرمود: خير، آيا اگر كسى قصد دزدى كند دستش قطع مىشود؟ ٤٣٣- ابى بصير گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: گناهان كبيره هفت تاست:
كشتن كسى از روى عمد و شركورزيدن به خداى بزرگ و نسبت ناروا به زن شوهردار و رباخوارى بعد از آگاهى و فرار از جهاد و بازگشتن به حالت اعرابى پس از هجرت و آزار رساندن به پدر و مادر و خوردن مال يتيم از روى ستم.
سپس فرمود: تعرّب (بازگشتن به حالت اعرابى) و شرك در يك درجهاند.
٤٣٤- امام صادق ٧ فرمود: و [دو كس نيز گناهشان كبيره است، يكى] كسى كه وقتى پدرش او را مىخواند پدر خود را لعنت مىفرستد و ديگرى كسى كه با اينكه پسرش [خواسته] او را اجابت مىكند ولى او پسرش را كتك مىزند.
٤٣٥- محمد بن حكيم گويد: به امام موسى كاظم ٧ عرض كردم: آيا گناهان كبيره آدمى را از ايمان بيرون مىبرند؟ حضرت فرمود: آرى، گناهان پايينتر از كبيره هم [ايمان را از دل بيرون مىبرند] رسول خدا ٦ فرمود:
[١]- بقره/ ٢٦٦.
[٢]- مجادله/ ٢٢.
[٣]- مجادله/ ٢٢.