٣٨٠- هيثم بن واقد جزرى گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند عزّ و جلّ پيامبرى از پيامبرانش را به سوى قومش مبعوث ساخت و به او وحى فرستاد كه به قومت بگو: هيچ اهل قريه‌اى و هيچ مردمى نبودند كه بر طاعت و فرمانبردارى من باشند پس در آن حال به آنان خوشى و شادمانى برسد و آنان از آنچه كه مورد پسند من است به سوى آنچه كه در نظر من ناپسند است بر گردند جز اينكه من نيز از آنچه كه آنان دوست مى‌دارند به سوى آنچه كه ناپسند مى‌شمرند بازمى‌گردم و هيچ اهل قريه‌اى و هيچ اهل خانه‌اى نبودند كه بر نافرمانى من باشند پس در آن حال به آنان ناخوشى برسد و آنان از آنچه كه ناپسند من است به سوى آنچه كه مورد پسند من است باز گردند جز اينكه من نيز از آنچه كه براى آنان ناخوشايند است به سوى آنچه كه دوست مى‌دارند بازمى‌گردم. و به آنان بگو: رحمت من بر خشم من پيشى دارد بنا بر اين از رحمت من نوميد نشويد زيرا گناهى كه از آن چشم پوشى مى‌كنم در نزد من بزرگ نيست. و به آنان بگو: در مورد كسانى كه با خشم من سر ستيزه دارند پا در ميانى نكنند و دوستان مرا كوچك نشمرند زيرا در هنگام خشم من براى من قهر و غلبه‌اى است كه هيچ يك از مخلوقات من در برابر آن تاب ايستادگى ندارد.

٣٨١- امام رضا ٧ فرمود: خداوند عزّ و جلّ به سوى يكى از پيامبرانش وحى فرستاد كه: هر گاه اطاعت شوم خوشنود مى‌گردم و هر گاه خوشنود باشم بركت مى‌بخشم و براى خير و بركت من نهايت و پايانى نيست و هر گاه نافرمانيم شود خشمگين مى‌گردم و هر گاه خشمگين شوم لعنت مى‌فرستم و از رحمت خود دور مى‌كنم و لعنت من تا هفت نسل را فرا مى‌گيرد و به آنان مى‌رسد.

٣٨٢- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه كسى كه مرا مى‌شناسد نافرمانى‌ام كند كسى را كه مرا نمى‌شناسد بر او مسلّط مى‌گردانم.

٣٨٣- امام رضا ٧ فرمود: به راستى كه براى خداوند عزّ و جلّ در هر روز و شب ندا دهنده‌اى هست كه ندا در مى‌دهد: اى بندگان خدا دست نگه داريد و درنگ كنيد از بجاى آوردن معصيتهاى الهى، پس اگر چهارپايان چرنده و كودكان شيرخوار و پيران قد خميده نبودند عذابى بر شما فرو مى‌ريخت كه به سبب آن كوبيده و ريزه ريزه مى‌شديد.

٣٨٤- امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند جلّ جلاله مى‌فرمايد: هر بنده‌اى كه از من فرمان برد او را به غير خودم وانمى‌گذارم و هر بنده‌اى كه نافرمانى‌ام كند او را به خودش وامى‌گذارم سپس باكى ندارم كه در كجا به هلاكت برسد.