جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٣٠٩ - ٨٢ - باب وجوب اقرار نمودن و اعتراف كردن شخص گناهكار در پيشگاه خداوند به گناهان خويش و به اينكه مستحق كيفر است

٨١- باب تحريم پيروى كردن از آن خواهش نفسانى كه مخالف شرع است‌

٧٥٤- ابى محمّد وابشى گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: همان گونه كه از دشمنانتان حذر مى‌كنيد از خواهشهاى نفسانى خود حذر كنيد زيرا هيچ چيزى براى مردان دشمن‌تر از پيروى خواهشهاى نفسانى و دروشده‌هاى زبانها نيست. ٧٥٥- امير المؤمنين ٧ فرمود: من از دو چيز بر شما ترسانم: يكى پيروى از خواهش نفس و ديگرى درازى آرزو، امّا پيروى خواهش نفس، زيرا آدمى را از راه حق باز مى‌دارد و امّا درازى آرزو، زيرا آخرت را فراموش انسان مى‌سازد.

٧٥٦- عبد الرحمن بن حجّاج گويد: امام رضا ٧ به من فرمود: از اوج گرفتن و بالا رفتنى كه آسان است بپرهيزيد آنگاه كه سراشيبى آن دشوار باشد- و فرمود:- نفس و خواهش نفس را به حال خود وامگذار زيرا خواسته نفس در هلاكت آن است و به حال خود گذاردن نفس با آنچه كه دوست دارد مايه آزار نفس است و باز داشتن نفس از پرداختن به آنچه كه دوست مى‌دارد دواى نفس است.

٨٢- باب وجوب اقرار نمودن و اعتراف كردن شخص گناهكار در پيشگاه خداوند به گناهان خويش و به اينكه مستحق كيفر است‌

٧٥٧- امام باقر ٧ فرمود: به خدا سوگند كه رهايى و خلاصى از [عقوبت‌] گناه براى كسى حاصل نمى‌شود مگر كسى كه [در پيشگاه خداوند] به آن اقرار و اعتراف كند- و فرمود:- پشيمانى از گناه براى توبه كفايت مى‌كند.

٧٥٨- امام باقر ٧ فرمود: به خدا سوگند كه خداوند از مردمان جز دو خصلت را نخواسته است: يكى اينكه به نعمتهايى كه به آنان بخشيده است اعتراف كنند تا او نيز بر نعمتهايشان بيفزايد و ديگر اينكه به گناهان خويش [در پيشگاه او] اقرار و اعتراف كنند تا او نيز از گناهانشان درگذرد.

٧٥٩- معاوية بن عمّار گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: همانا سوگند به خدا كه‌