جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٣٥٥ - ٩٧ - باب وجوب هوشيارى و پرهيز بسيار هنگام زياد شدن سن خصوصا كسانى كه به سن چهل سال يا بيشتر رسيدهاند

آنچه در من انجام مى‌شود گواهم پس [فرصتهايم را] از من بستان زيرا اگر خورشيد طلوع كند ديگر من به سوى دنيا باز نمى‌گردم و تو نمى‌توانى در من بر نيكى‌ات نيكى‌اى بيافزايى و نمى‌توانى از بدى‌اى بازگردى [پس مرا غنيمت شمار] و همچنين هر گاه شب پشت مى‌كند و روز مى‌آيد روز نيز اين سخنان را مى‌گويد.

٨٦٩- امام سجّاد ٧ فرمود: به راستى كه فرشته‌اى كه نگاهبان بنده است در نامه اعمال او [كارهايش را] مى‌نويسد پس شما در اول و آخر آن نامه، نيكى را بر او ديكته كنيد [كه بنويسد] تا آنچه كه در بين اول و آخر است بر شما بخشيده شود.

٩٧- باب وجوب هوشيارى و پرهيز بسيار هنگام زياد شدن سن خصوصا كسانى كه به سن چهل سال يا بيشتر رسيده‌اند

٨٧٠- امام صادق ٧ فرمود: به راستى كه بنده [از آغاز تكليف‌] تا چهل سالگى در فراخى و وسعت است [و جبران لغزشها و خطاهايش آسانتر است‌] پس زمانى كه به چهل سالگى رسيد خداوند عزّ و جلّ به دو فرشته نگاهبان او وحى مى‌فرستد كه به اين بنده‌ام چنين عمرى دادم پس از اين بر او سخت بگيريد و با دقّت او را زير نظر داشته باشيد و عمل كم و زياد و كوچك و بزرگ وى را بنويسيد.

٨٧١- امام باقر ٧ فرمود: هر گاه مرد به چهل سالگى برسد به او گفته مى‌شود كه احتياط پيشه كن كه ديگر عذرى نخواهى داشت و شخص چهل ساله از شخص بيست ساله به احتياط كردن سزاوارتر نيست زيرا آن خدايى كه از هر دو طالب عمل است يكى است و خواب نيست پس براى آن هراسى كه در قيامت در پيش روى توست كار كن و سخن زيادى را واگذار.

٨٧٢- امام صادق ٧ فرمود: براى نفس خودت [توشه‌] بر گير، در زمان سلامتى پيش از بيمارى و در زمان توانايى پيش از ناتوانى و در زندگانى پيش از مردن.

٨٧٣- امير المؤمنين ٧ فرمود: آن مدّت عمرى كه خداوند براى فرزند آدم جاى عذر و بهانه را باقى گذارده است شصت سال است.

٨٧٤- محمد بن على بن حسين گويد: از امام صادق ٧ در باره‌