جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١٣٥ - ٢٦ - باب استحباب بردبارى

٢٦١- امام صادق ٧ فرمود: بردبارى به عنوان يارى‌كننده كافى است. و فرمود:

اگر بردبار نيستى خود را به بردبارى وادار.

٢٦٢- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه بين دو نفر نزاع و كشمكشى صورت مى‌گيرد دو فرشته فرود مى‌آيند پس آن دو فرشته به نفرى كه نادان است مى‌گويند: [تو به برادر دينى‌ات‌] گفتى و گفتى در حالى كه تو خود سزاوار حرفهايى كه گفته‌اى هستى و به زودى به سبب آنچه كه گفته‌اى جزا مى‌بينى و به نفرى كه بردبار است گويند: صبر و بردبارى نمودى به زودى اگر تا پايان نزاع چنين باشى مشمول غفران الهى قرار خواهى گرفت و اگر شخص بردبار پاسخ نادان را بدهد [و با او مقابله به مثل كند] آن دو فرشته [بازمى‌گردند و] بالا مى‌روند.

٢٦٣- امام صادق ٧ و ايشان از پدران بزرگوارش روايت كند كه در وصيّت پيامبر ٦ به على ٧ آمده است: اى على! آيا شما را نسبت به كسى كه از نظر اخلاق از همه شما به من شبيه‌تر است آگاه سازم؟ گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمود: آنكه خلقش از همه نيكوتر و بردبارى‌اش از همه بيشتر و نسبت به خويشاوندانش از همه نيكوكارتر و انصافش در باره خود از همه سخت‌تر باشد.

٢٦٤- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش روايت كند كه رسول خدا ٦ فرمود: دو سخن، نادر و شگفت انگيز است آن دو را بر داشته و تحمّل كنيد يكى سخن حكمت آموزى كه از نادانى صادر شود به اين سخن روى آوريد و ديگرى سخن نابخردانه‌اى كه از حكيمى صادر شود از اين سخن چشم پوشى كنيد.

٢٦٥- امام صادق ٧ از پدر بزرگوارش و ايشان از جدّش از على ٧ روايت كند كه رسول خدا ٦ فرمود: هيچ چيزى با چيز ديگر جمع نشده كه جمعشان از جمع بردبارى و دانش برتر باشد.

٢٦٦- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش از على ٧ روايت كند كه رسول خدا ٦ فرمود: سوگند به خدايى كه جانم در دست اوست هيچ چيزى با چيز ديگر جمع نشده كه جمعشان برتر از جمع بردبارى و علم باشد.

٢٦٧- امير المؤمنين ٧ فرمود: اوّلين عوضى كه شخص بردبار از بردبارى‌اش مى‌برد اين است كه مردم بر عليه نادان يارى‌كننده او مى‌شوند.

٢٦٨- امير المؤمنين ٧ فرمود: اگر بردبار نيستى خود را به بردبارى وادار زيرا كم اتفاق مى‌افتد كه كسى خود را شبيه گروهى سازد