٤٠٩- ابى بصير گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه در باره اين آيه كه مى‌فرمايد: «به هر كس حكمت داده شود خير فراوان به او داده شده»[١] فرمود: مراد از خير فراوان معرفت و شناخت امام و دورى كردن از گناهان كبيره‌اى است كه خداوند آتش را بر ارتكاب آنها واجب ساخته است.

٤١٠- امام صادق ٧ در باره گفتار خداى عزّ و جلّ كه مى‌فرمايد: «اگر خوددارى كنيد از كبيره‌هايى كه از آنها نهى شده‌ايد از گناهانتان در مى‌گذريم و شما را در محلّى گرامى در مى‌آوريم»[٢] فرمود: مراد از كبيره‌ها، گناهانى هستند كه خداى عزّ و جلّ بر انجام آنها آتش دوزخ را واجب ساخته است.

٤١١- از امام صادق ٧ روايت است كه امير المؤمنين ٧ فرمود: هيچ بنده‌اى نيست مگر اينكه بر او چهل پرده (يا سپر) هست تا اينكه مرتكب چهل گناه كبيره شود كه اگر چنين كند اين پرده‌ها (يا سپرها) كنار مى‌رود. [در اين صورت گناه در نزد او زشتى ندارد و به قساوت قلب دچار مى‌گردد].

٤١٢- امام صادق ٧ فرمود: هر كس از گناهان كبيره دورى كند خداوند همه گناهانش را مى‌بخشد و اين معناى گفتار خداى عزّ و جلّ است كه مى‌فرمايد: «اگر از گناهان كبيره‌اى كه از ارتكاب آنها نهى شده‌ايد دورى كنيد از گناهانتان در مى‌گذريم و شما را در محلّى گرامى در مى‌آوريم»[٣].

٤١٣- امام رضا ٧ در باره گفتار خداى عزّ و جلّ كه مى‌فرمايد: «اگر از گناهان كبيره‌اى كه از ارتكاب آنها نهى شده‌ايد دورى كنيد از گناهانتان در مى‌گذريم»[٤] فرمود: كسى كه از كبيره‌هايى كه خداوند وعده آتش دوزخ بر آنها داده است دورى كند اگر مؤمن باشد خداوند از گناهان او چشم پوشى مى‌كند.

٤١٤- عبّاد بن كثير (كه هسته خرما فروش بود) گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم كه كبائر كدام گناهان هستند؟ حضرت فرمود: هر گناهى كه خداوند بر انجام آن وعده آتش دوزخ را داده است.

٤١٥- امام صادق ٧ در حديثى فرمود:

خداوند مؤمنين را به خاطر عمل شايسته آنان مؤمن ناميده است و كسانى را كه گناهان كبيره و گناهانى كه خداوند عزّ و جلّ وعده آتش بر آنها داده است را مرتكب‌

[١]- بقره/ ٢٧٣.

[٢]- نساء/ ٣٦.

[٣]- نساء/ ٣٦.

[٤]- نساء/ ٣٦.