٨٧٩- امام صادق ٧ فرمود: خداوند عزّ و جلّ به عيسى ٧ وحى فرستاد كه: هيچ مردمى را به چيزى همانند دين خود گرامى نداشته‌ام و بر هيچ مردمى به چيزى همانند رحمت خود نعمت نبخشيده‌ام، به وسيله آب ظاهر خود را بشوى [و پاكيزه كن‌] و به كمك نيكوكارى‌ها [بيمارى‌هاى‌] درون خود را درمان كن زيرا تو با شتاب به سوى من بازمى‌گردى، پس آينده نزديك است، و از خودت صدايى غمناك به من بشنوان (راز و نيازى با صوتى حزين با من داشته باش تا از تو چنين صدايى بشنوم).

٨٨٠- محمد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ شنيدم كه فرمود: چه نيكوست نيكى‌ها بعد از بديها و چه زشت است بديها پس از نيكى‌ها.

٨٨١- ابو ذر گويد: رسول خدا ٦ فرمود: در هر جا و هر حالى از خدا بترس و با مردمان با اخلاق نيكو معاشرت كن و هر گاه مرتكب گناهى شدى پس از آن كار نيكى انجام ده تا آن گناه را از بين ببرد.

٩٩- باب صحيح بودن توبه شخص مرتد

٨٨٢- امام باقر ٧ فرمود: كسى كه با ايمان باشد و در زمان ايمانش كار خيرى انجام دهد سپس فتنه‌اى به او برسد و كافر شود پس از آن از كفر خويش توبه كند و مؤمن گردد آن عمل خير و هر كارى كه در وقت ايمانش انجام داده براى او نوشته شده و حساب مى‌گردد و هر گاه پس از كفر توبه كند كفر او كار خير او را [كه در زمان مؤمن بودنش به جاى آورده‌] باطل نمى‌كند.

١٠٠- باب وجوب مشغول بودن به كارهاى شايسته به جاى اينكه همواره به زن و فرزند و مال بپردازد

٨٨٣- امير المؤمنين ٧ فرمود: به راستى كه فرزند آدم آنگاه كه در آخرين روز از روزهاى دنيا و اولين روز از روزهاى آخرت قرار مى‌گيرد مال و فرزندان و عملش در مقابل او به نمايش گذاشته مى‌شود پس به سوى مال و دارايى خود رو مى‌كند و مى‌گويد: سوگند به خدا كه من بر تو حريص و بخيل بودم پس چه چيزى براى من در نزد توست؟ مال خطاب به او گويد: از من تنها كفن خود را برگير، پس به فرزندان خود رو مى‌كند و مى‌گويد: به خدا سوگند كه دوستدار شما بودم و همواره حمايت و پشتيبانى شما را مى‌نمودم پس حال چه چيزى در نزد شما براى من هست؟