به ناحق غصب كند و براى خود بگيرد پيوسته خداوند از او روى گردان است و اعمالى را كه او انجام مى‌دهد (حتّى) اعمال نيك و خير او را بد مى‌داند و آنها را در حسنات و نيكى‌هاى او ثبت نمى‌كند تا زمانى كه توبه كند و مالى را كه به ناحق گرفته به صاحبش بر گرداند.

٧٩- باب مشروط بودن توبه كسى كه مردمان را گمراه نموده به اينكه آنان را به سوى حق باز گرداند

٧٤٧- امام صادق ٧ فرمود: در زمانهاى نخستين مردى بود كه دنيا را از راه حلال طلب كرد و به آن نرسيد و از راه حرام آن را جست امّا باز هم به آن نرسيد، پس شيطان به نزد او آمد و گفت: آيا تو را به چيزى رهنمون سازم كه به سبب آن هم دنيايت زياد شود و هم پيروانت؟ مرد گفت: آرى. شيطان گفت: دين تازه‌اى به وجود بياور و مردم را به سوى آن فراخوان. آن مرد چنين كرد و مردم نيز به وى پاسخ مثبت دادند و از او فرمانبردارى نمودند و او به دنيا رسيد. پس از چندى به فكر فرو رفت و با خود گفت: اين چه كارى بود كه دين نو به وجود آوردم و مردم را به سوى آن خواندم؟! گمان نمى‌كنم توبه‌ام پذيرفته شود مگر اينكه آنانى را كه به اين دين ساختگى دعوت كرده‌ام بياورم و از اين دين برگردانم، پس اصحاب خود را كه دعوت او را اجابت نموده بودند فرا خواند و به آنان گفت: دينى كه شما را به سوى آن خواندم دين باطلى بود و آن را من خود به وجود آوردم. آنان گفتند: تو دروغ مى‌گويى، اين دين حق است ولى تو در دين خود به شكّ افتاده‌اى، و از پيش وى بيرون رفتند. پس چون چنين ديد به زنجيرى پناه برد و بر آن ميخى كوفت سپس آن را به گردن انداخت و گفت: اين زنجير را نمى‌گشايم مگر اينكه خداى عزّ و جلّ توبه‌ام را بپذيرد. خداوند عزّ و جلّ نيز به پيامبرى از پيامبرانش وحى فرستاد كه: به وى بگو: به عزّتم سوگند اگر به قدرى مرا بخوانى كه مفصلهايت از هم جدا شوند دعايت را اجابت نمى‌كنم مگر اينكه آن كسانى را كه به دعوت تو گمراه شدند و در گمراهى مردند برگردانى و از عقيده باطل خود باز گردند.

٧٤٨- امام رضا ٧ از پدران بزرگوارش روايت فرمود: رسول خدا ٦ فرموده است:

راستى كه خداوند همه گناهان را مى‌بخشد به جز گناه كسى كه دين جديدى به وجود آورده و كسى كه مزد كارگرى را به زور و ستم براى خود گرفته است و كسى كه آزاده‌اى را فروخته است (انسانى آزاد و غير اسير را به فروش رسانده است).