جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٢٢٣ - ٤٩ - باب تعدادى از خصلتهاى حرام و مكروه كه سزاوار است ترك شوند
پيوند خويشاوندى، اينها امورى است كه همگى موجب فقر و نادارى مىشود،- سپس فرمود:- آيا پس از اين شما را نسبت به آنچه كه باعث زيادى در رزق و روزى مىشود آگاه نسازم؟ عرض كردند: آرى اى امير مؤمنان! حضرت فرمود: چند چيز موجب زيادى رزق و روزى مىگردد: جمع نمودن بين دو نماز [ظهر و عصر و مغرب و عشاء]، و خواندن تعقيبات نماز بعد از نماز صبح و نماز عصر، و به جاى آوردن صله رحم، و جارو كردن و روفتن صحن حياط خانه يا گرداگرد و اطراف خانه، و يارى رساندن به برادر دينى در راه خداى عزّ و جلّ و صبح زود در طلب رزق رفتن، و استغفار نمودن، و امانتدارى كردن، و گفتن سخن حقّ، و اجابت نمودن [و تكرار نمودن اذان] مؤذن، و سخن نگفتن در مستراح، و ترك كردن حرص، و به جاى آوردن شكر نعمت دهنده، و دورى كردن از قسم دروغ، و وضو گرفتن پيش از خوردن غذا، و خوردن آنچه كه از سفره مىريزد، و كسى كه خداوند را در هر روز سى مرتبه تسبيح گويد (به پاكى ياد كند) خداوند هفتاد نوع بلا و گرفتارى را از او دور مىكند كه آسانترين آنها فقر است.
٤٩٥- پيامبر اكرم ٦ در آخرين حج خود (حجّة الوداع) فرمود: همانا از نشانهها و علامات [پايان دنيا و] بر پا شدن قيامت چند چيز است: مهمل گذاردن و واگذاردن نماز، و پيروى نمودن از خواستههاى نفسانى، و ميل نمودن به هواها و خواهشها و بزرگ شمردن مال و دارايى، و فروختن دين در مقابل دنيا، در آن زمان قلب مؤمن در درونش گداخته و ذوب مىگردد همچنان كه نمك در آب حل مىشود زيرا [با چشم خويش] منكر و ناروا را مىبيند ولى توانايى تغيير آن را ندارد. در آن هنگام، ناروا روا مىگردد و روا ناروا جلوه داده مىشود و خيانتكار امين شمرده مىشود و به امين نسبت خيانت داده شود و دروغگو را راستگو مىدانند و به راستگو نسبت دروغ داده مىشود. در آن زمان زنان به رياست و اميرى مىرسند و كنيزكان مورد مشورت قرار مىگيرند و كودكان بر منبرها مىنشينند و دروغگويى زيركى و كياست شمرده مىشود و دادن زكات خسارت و تاوان دانسته مىشود و فىء[١] را براى خود غنيمتى مىدانند و شخص به پدر و مادر خود جفا و ستم مىكند ولى به دوست خود نيكى مىكند.
در آن هنگام، مرد به مرد و زن به زن خوشنود است از غلامان همان گونه كه از كنيزكان در خانه مولاى خود بهره برده مىشود، بهره مىبرند، و
[١]- فىء: آنچه كه از دشمن بدون جنگ و از طريق تسليم يا مصالحه و عقد و پيمان گرفته شود اعم از زمين يا اموال.