جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ١٣٣ - ٢٦ - باب استحباب بردبارى

مى‌بينى كه فرزندت از سفر باز گشته، زن بر خاست و رفت و ديد كه فرزندش باز گشته پس همراه با او به نزد حضرت آمدند و عرض كرد: آيا بعد از رسول خدا ٦ وحى مى‌آيد؟ حضرت فرمود: خير ولى هنگام به سر آمدن صبر گشايش مى‌رسد چون تو گفتى كه: صبرم تمام شد دانستم كه خداوند با آمدن فرزندت گشايشى برايت حاصل نموده.

٢٦- باب استحباب بردبارى‌

٢٥٥- محمد بن عبد اللَّه يا عبيد اللَّه گويد: از امام رضا ٧ شنيدم كه فرمود: مرد عابد شمرده نمى‌شود مگر اينكه بردبار باشد و در بنى اسرائيل رسم چنين بود كه هر گاه مردى مدّتى به عبادت مى‌پرداخت عابد شمرده نمى‌شد مگر اينكه پيش از آن ده سال را در سكوت به سر برده باشد.

٢٥٦- امام باقر ٧ فرمود: پدرم على بن حسين : مى‌فرمود: همانا مردى كه بردبارى‌اش در هنگام خشمش او را در يابد مرا شگفت زده مى‌كند.

٢٥٧- امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند دوست مى‌دارد كسى را كه با حيا، بردبار، پاكدامن و باز ايستنده از حرام باشد.

٢٥٨- حفص بن ابى عايشه گويد: امام صادق ٧ يكى از خدمتكاران را در پى حاجتى فرستاد، خدمتكار كندى نموده و دير كرد پس حضرت به دنبال او روانه شد پس او را يافت در حالى كه به خواب رفته بود حضرت بالاى سر او نشست و شروع به باد زدن او نمود تا اينكه خدمتكار بيدار شد، حضرت فرمود: اى فلانى! به خدا كه درست نيست كه هم شب و هم روز بخوابى بلكه شب براى خودت ولى روز را براى ما باش.

٢٥٩- امام باقر ٧ فرمود: همانا خداوند انسان با حيا و بردبار را دوست مى‌دارد.

٢٦٠- رسول خدا ٦ فرمود: هرگز خداوند كسى را به خاطر نادانى‌اش عزيز نگردانده و كسى را به خاطر بردبارى‌اش ذليل و خوار نكرده است.