- راوى گويد:- عرض كردم: چگونه بر او مى‌پوشاند؟ فرمود: گناهانى را كه دو فرشته بر عليه او نوشته‌اند فراموششان مى‌سازد و به اعضاى بدنش وحى مى‌فرستد كه گناهان او را پوشيده كنيد و به مكانهايى از زمين كه در آنجا مرتكب گناه شده است وحى مى‌كند كه گناهانى را كه بر روى تو انجام داده است پنهان داريد، پس او زمانى كه خداى را ملاقات مى‌كند شاهدى بر عليه او نيست كه بر گناهانش گواهى دهد.

٧٩٣- محمد بن مسلم از امام صادق يا امام باقر ٨ روايت نمود كه حضرت در باره گفتار خداى عزّ و جلّ كه مى‌فرمايد: «پس كسى كه او را موعظه‌اى از جانب پروردگارش آمد و او باز ايستاد پس آنچه كه گذشته است براى اوست (به نفع اوست)»[١] فرمود: مراد از موعظه، توبه است.

٧٩٤- ابى بصير گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: مراد اين آيه چيست كه مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به سوى خداوند توبه كنيد توبه‌اى پاك و خالص»[٢] فرمود: مراد آن گناهى است كه شخص هرگز به آن باز گشت نمى‌كند و تا ابد مرتكب آن نمى‌شود، عرض كردم: كداميك از ماست كه به انجام گناه باز نگردد؟ فرمود: اى ابا محمد! راستى كه خداوند از بندگانش آن بنده‌اى را كه آزموده شده و بسيار توبه‌كننده است را دوست مى‌دارد.

٧٩٥- ابى الصباح كنانى گويد: از امام صادق ٧ در باره گفتار خداوند پرسيدم كه مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به سوى خداوند توبه كنيد توبه‌اى پاك و خالص»[٣] فرمود: توبه خالص اين است كه بنده از گناه خويش توبه كند سپس ديگر آن گناه را مرتكب نشود. محمد بن فضيل گويد: از امام رضا ٧ همين پرسش را نمودم حضرت فرمود: بنده از گناه توبه كند سپس ديگر به آن گناه باز نگردد و دوست داشتنى‌ترين بندگان در نزد خداوند بندگانى هستند كه بسيار آزموده شده و توبه‌كننده‌اند.

٧٩٦- ابن ابى عمير از يكى از اصحاب ما روايت كند كه امام معصوم ٧ فرمود: به راستى كه خداوند به توبه‌كنندگان سه خصلت عطا كرده است كه اگر يكى از آنها را به همه اهل آسمانها و زمين عطا كند به وسيله آن نجات مى‌يابند: يكى گفتار خداى عزّ و جلّ: «همانا خداوند توبه‌كنندگان و پاكيزه‌گان را دوست مى‌دارد»[٤] پس كسى كه خداوند دوستش مى‌دارد به عذاب الهى گرفتار نمى‌شود. و ديگرى گفتار خداوند: «پس ببخشا بر كسانى كه توبه كردند و راه تو را پيروى نمودند و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار»[٥] و آيات بعد از اين آيه، و ديگرى گفتار خداوند: «مگر آن كسى كه توبه كرد و ايمان آورد و كردار شايسته نمود پس آنان كسانى هستند كه خداوند بديهايشان را به نيكى بدل مى‌كند».[٦]

[١]- بقره/ ٢٧٧.

[٢]- تحريم/ ٩.

[٣]- تحريم/ ٩.

[٤]- بقره/ ٢٢٣.

[٥]- مؤمن/ ٨.

[٦]- فرقان/ ٧١.