٧١١- مردى به خدمت رسول خدا ٦ آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! من فلان بن فلان ... هستم و تا هفت پشت خود را شمرد. رسول خدا ٦ فرمود: آگاه باش كه تو دهمين آنها هستى كه در آتش خواهى بود.

٧١٢- امام باقر ٧ فرمود: در شگفتم از كسى كه متكبّر و فخر فروش است و [آيا نمى‌داند كه‌] از نطفه‌اى آفريده شده سپس مردارى مى‌شود و او در بين دو حالت نمى‌داند كه چه بر سرش مى‌آيد.

٧١٣- امام صادق ٧ از پدران بزرگوارش روايت فرمود كه: در وصيّت پيامبر ٦ به على ٧ آمده است: اى على! آفت بزرگى مرد، فخرفروشى است. اى على! راستى كه خداوند به وسيله اسلام تكبّر جاهليّت و مباهات نمودن به پدرانشان را از بين برد، به هوش باشيد كه مردم از حضرت آدم‌اند و آدم از خاك آفريده شده و گرامى‌ترين مردم در نزد خدا پرهيزكارترين آنان است.

٧١٤- امام باقر ٧ فرمود: سه چيز است كه از كارهاى زمان جاهليّت است:

نازيدن به نسب‌ها [ى پدران‌] و طعنه زدن به نژادها و طلب باران نمودن از ستارگان (نسبت دادن باران به ستارگان)[١] ٧١٥- از امام صادق ٧ روايت است كه فرمود: دو مرد در نزد امير المؤمنين ٧ به يك ديگر فخرفروشى مى‌كردند، حضرت فرمود: آيا به جسدهاى پوسيده و و روحهايى كه در آتش دوزخ‌اند فخر مى‌كنيد، اگر عقلى دارى مروّتى دارى و اگر داراى تقوا هستى كرم و بزرگوارى دارى و گر نه پس الاغ از تو بهتر است و تو از هيچ كس بهتر نيستى.

٧١٦- از امير المؤمنين ٧ روايت است كه فرمود: هر كس چيزى را براى مباهات و نازيدن قرار دهد خداوند او را در روز قيامت رو سياه محشور خواهد كرد.

٧١٧- امير المؤمنين ٧ فرمود: فرزند آدم كجا و فخر كردن كجا؟ آغازش نطفه‌اى است و سرانجامش مردارى خواهد بود و روزى‌اش به دست خودش نيست و مرگش را از خود نمى‌تواند دفع كند.

[١]- در زمان جاهليّت، اعراب را اعتقاد بر اين بود كه آمدن باران يا بادها زمانى است كه يكى از بيست و هشت ستاره مشخص( كه هر يك به نامى نامگذارى شده بود) در مغرب فرود آيد و ستاره‌اى ديگر از آنها طلوع كند مثلا بارانى را به ثريّا نسبت مى‌دادند و مى‌گفتند: مطرنا بنوء الثّريّا.