٨٢٢- امام صادق ٧ فرمود: به راستى كه مؤمن گناهى مى‌كند پس بعد از بيست سال آن را به ياد مى‌آورد و از آن استغفار مى‌كند و مورد آمرزش و بخشايش قرار مى‌گيرد و اين يادآورى‌اش براى اين است كه مشمول غفران واقع شود و كافر در همان ساعتى كه گناه مى‌كند آن را به فراموشى مى‌سپارد.

٨٢٣- امام صادق ٧ فرمود: به راستى هر گاه كه خداوند خير بنده‌اى را اراده كند و آن بنده مرتكب گناهى گردد پيرو آن گناه خداوند او را عقوبتى مى‌كند و انتقامى از او مى‌كشد و استغفار را به ياد او مى‌آورد.

٨٢٤- از امام صادق ٧ در باره «استدراج»[١] پرسيده شد [كه چيست؟] حضرت فرمود: استدراج آن است كه بنده گناهى كند پس به او مهلت داده شود و همزمان با ارتكاب گناه به او نعمت‌هاى جديدى عطا شود و از استغفار باز ماند و سرگرم شود چنين كسى از جايى كه نمى‌داند اندك اندك به شقاوت نزديك گشته است.

٩١- باب استحباب غنيمت شمردن فرصتهاى خير و اينكه در صورت امكان از فرصتهاى خير استفاده شود.

٨٢٥- امام صادق ٧ از پدرانش: روايت فرمود كه: در وصيّت پيامبر- به على ٧ آمده است: اى على! پيش از چهار چيز به چهار چيز مبادرت كن: جوانيت را پيش از پير شدن درياب و سلامتت را پيش از بيماريت غنيمت شمر و از ثروتمنديت قبل از اينكه فقير شوى استفاده خير كن و پيش از مردنت زندگى‌ات را غنيمت دان.

٨٢٦- موسى بن اسماعيل بن موسى بن جعفر ٧ از پدران بزرگوارش: روايت فرمود كه: على ٧ در باره گفتار خداى عزّ و جلّ كه مى‌فرمايد: «و نصيب و بهره‌ات را از دنيا فراموش مكن»[٢] فرمود: فراموش مكن كه از سلامتى و توانايى و بيكارى و جوانى و نشاطى كه دارى براى طلب آخرت بهره ببرى.

٨٢٧- امير المؤمنين ٧ فرمود: ترس با نامرادى و به مقصود نرسيدن مقرون است و حيا با محروميت همراه است و فرصت مانند ابر گذرنده مى‌گذرد پس فرصتهاى نيكو را غنيمت شمريد.

[١]- استدراج: در لغت كسى را پله پله به بالا بردن يا به زير كشيدن و اندك اندك به سويى و به جايى بردن و در اصطلاح عبارت است از تجديد نعمتى بعد از نعمت ديگر به گونه‌اى كه التذاذ به آن نعمت‌ها شخص را از توجّه به عقوبت كارهايش غافل سازد و اندك اندك به هلاكت نزديك گردد.

[٢]- قصص/ ٧٧.