٣٤٧- از امام صادق ٧ روايت است كه فرمود: همانا در روز قيامت يكى از كسانى كه عذابش از ديگران سخت‌تر است كسى است كه درستى و عدالتى را ستوده است امّا به غير آن عمل كرده است.

٣٤٨- از امام صادق ٧ روايت است كه در باره قول خداى عزّ و جلّ كه مى‌فرمايد:

«پس آنان و گمراهان به روى در دوزخ افكنده شوند»[١] فرمود: اى ابا بصير! آنان گروهى هستند كه عدل و راستى‌اى را به زبان مى‌ستايند ولى به غير آن عمل مى‌كنند.

٣٤٩- خيثمه گويد: امام جعفر صادق ٧ به من فرمود: به شيعيان ما برسان كه هرگز كسى به رضوان و خوشنودى كه در نزد خداست نخواهد رسيد مگر با عمل و به شيعيان ما برسان كه در روز قيامت كسى كه حسرتش را ديگران بيشتر است آن كس است كه عدالت و درستى‌اى را ستوده است سپس به غير آن عمل كرده است.

٣٩- باب وجوب اصلاح نمودن نفس در زمانى كه به شرّ ميل پيدا مى‌كند

٣٥٠- ابى خديجه گويد: بر امام رضا ٧ وارد شدم حضرت به من فرمود: خداوند تبارك و تعالى مؤمن را با روحى از خود تقويت و پشتيبانى مى‌كند و اين روح الهى در هر زمانى كه مؤمن نيكى مى‌كند و تقوا را رعايت مى‌نمايد در نزد او حاضر است و زمانى كه گناه كند و از حق تجاوز كند آن روح الهى غايب مى‌شود پس آن روح الهى همراه با مؤمن است و در هنگام نيكوكارى مؤمن به نشاط در مى‌آيد و در هنگام بدى نمودنش به زمين مى‌رود پس اى بندگان خدا با اصلاح نمودن خود نعمتهاى خداوند را محافظت كنيد تا بر باورتان افزوده شود و سود زيادى عايدتان شود. خداوند رحمت كند مردى را كه قصد خير كند و آن را به جاى آورد يا اينكه [اگر] قصد عمل بدى نمود از انجام آن خوددارى كند.

- سپس فرمود:- ما با فرمانبردارى از خداوند و عمل براى او بر اين روح الهى مى‌افزاييم.

٣٥١- امام صادق ٧ فرمود: نفس خود را پيش از آنكه از تو جدا شود از هر آنچه كه به آن ضرر مى‌رساند باز نگاهدار و همچنان كه در طلب روزى‌ات كوشش مى‌كنى در رهايى و خلاص نمودن نفست بكوش زيرا نفس تو در گرو عمل و كردار توست.

٣٥٢- امام صادق ٧ فرمود:

امير المؤمنين ٧ فرموده است: دانشمندان و عالمان چنين بودند كه‌

[١]- شعراء/ ٩٤.