مردان خود را شبيه زنان سازند و زنان خود را به هيئت مردان در آورند، و زنان بر زينها سوار شوند، پس بر چنين كسانى از امّت من لعنت خدا باد. همانا در آن هنگام، مسجدها به مانند كليساى يهود و نصارى آذين بندى شوند و قرآنها به زينت آراسته گردند و مناره‌ها بلند ساخته شود و صفها زياد شود ولى دلها با يك ديگر در كينه و دشمنى و زبانها مختلف باشد. در آن هنگام، مردان امّت من خود را با طلا مى‌آرايند و لباس حرير و ابريشم مى‌پوشند و پوست پلنگ را پيش زين اسب خود قرار مى‌دهند. در آن زمان، ربا آشكارا گرفته مى‌شود و با يك ديگر نديده معامله مى‌كنند و رشوه مى‌ستانند و دين پايين آورده مى‌شود و دنيا بالا برده مى‌شود. در آن زمان، طلاق زياد مى‌شود، پس حدّى از حدود الهى اقامه نمى‌شود و اين هرگز به خداوند ضررى نمى‌رساند. در آن هنگام، زنان خواننده و آلات نواختن آشكار مى‌شوند و بدترين‌هاى امّت من به دنبال آنها راه مى‌افتند.

در آن زمان، ثروتمندان امّت من براى گردش و تفريح و طبقه متوسط براى تجارت نمودن و فقيران براى ريا و خودنمايى به سفر حج مى‌روند. در آن هنگام، گروه‌هايى هستند كه قرآن را براى غير خدا مى‌آموزند و آن را به صورت سرود و آواز مى‌خوانند و گروه‌هايى هستند كه براى غير خدا علم دين فرا مى‌گيرند، و زنازادگان زياد مى‌شوند، قرآن را به صورت غنا مى‌خوانند و به دنيا هجوم مى‌آورند، و اين امور و نشانه‌ها در زمانى است كه حرمت محارم بر داشته مى‌شود و گناهان حاصل مى‌شود و بدان بر نيكان مسلّط مى‌گردند و دروغ شايع مى‌شود و نيازمندى و فقر آشكار مى‌گردد و مردم به يك ديگر فخر فروشى مى‌كنند و سازها و طبل را نيكو مى‌دانند و از امر به معروف و نهى از منكر خوددارى مى‌شود- تا آنجا كه فرمود:- آنان كسانى هستند كه در ملكوت آسمانها به عنوان پليد و ناپاك خوانده مى‌شوند.

٤٩٦- امام صادق ٧ فرمود: شش چيز در مؤمن وجود ندارد: دشوارى (بد خويى) و كم خيرى و لجاجت و سر سختى و دروغگويى و حسدورزيدن و ستم كردن.

(مرحوم شيخ حرّ عاملى گويد: مراد از مؤمن در اين حديث، مؤمنى است كه در رتبه كمال ايمان قرار دارد يا اينكه نفى در اين حديث به معناى نهى است).