٦- امام صادق ٧ فرمود: كسى كه اندرز دهنده‌اى از درون قلب خود و باز دارنده‌اى از درون جان خود نداشته باشد و همدمى ارشادگر با او نباشد، دشمنش [كه همان هواى نفس و شيطان است‌] بر گردن او چيره مى‌گردد.

٧- از امام صادق ٧ و او از پدرانش- كه بر همگى درود باد- روايت است كه فرمود: در سفارش پيامبر اكرم ٦ به على ٧ آمده است كه فرمود: اى على! برترين جهاد آن است كه كسى صبح كند در حالى كه تصميم ستم نمودن به احدى را نداشته باشد.

٨- از امام صادق ٧ روايت است كه فرمود: كسى كه در هنگام فريفته شدن به چيزى و هنگام ترس و زمانى كه ميل به چيزى پيدا مى‌كند و يا خشمگين و يا خوشنود مى‌گردد مالك نفس خويش باشد (خود را نگاه دارد) خداوند بدن او را بر آتش حرام مى‌گرداند.

٩- در روايت ديگرى از امير المؤمنين ٧ پس از نقل روايتى شبيه به روايت اوّل از اين باب آمده است كه: رسول خدا ٦ فرمود: برترين جهاد، جهاد كسى است كه با نفس درون خويش مجاهده مى‌كند.

١٠- و از امير المؤمنين ٧ روايت است كه فرمود: مجاهد كسى است كه با نفس خويش مجاهده و مبارزه كند.

٢- باب آنچه كه بر هر عضوى از اعضاى آدمى واجب گشته و وجوب قيام نمودن در اداى آن واجبات‌

١١- از امام صادق ٧ در حديثى طولانى روايت است كه فرمود: خداوند ايمان را بر تمامى اعضاى فرزند آدم واجب ساخت و آن را بر اعضاى او تقسيم و در تمامى آنها پخش نمود. پس هيچ عضوى از اعضاى وى نيست جز اينكه ايمانى بر عهده او نهاده شده كه آن ايمان غير از ايمانى است كه بر عهده عضو ديگر قرار داده شده است.- سخن امام ٧ ادامه دارد تا آنجا كه مى‌فرمايد:- امّا آن ايمانى كه بر قلب واجب گشته، اقرار نمودن و معرفت يافتن و پيمان بستن و خوشنودى و تسليم در برابر اينكه هيچ معبودى جز اللَّه نيست او يگانه است و شريكى ندارد معبودى يكتا كه مصاحب و فرزندى ندارد و اينكه محمّد ٦ بنده و فرستاده اوست، و اقرار نمودن به هر پيامبر با كتابى كه از جانب خداوند آمده است و اين همان اقرار و معرفتى است كه خداوند بر قلب واجب ساخته است و عمل قلب همين است و گفتار خداوند عزّ و جلّ كه كافران را كاذب مى‌شمرد «مگر كسى كه به زور و اجبار اظهار كفر نموده در حالى كه دلش به ايمان آرميده است»[١] ناظر به همين معنا است.

[١] نحل/ ١٠٦.