جهاد النفس وسائل الشیعة ت افراسیابی - شیخ حر عاملی - الصفحة ٢٥٥ - ٥٩ - باب حرام بودن تكبر و لاف زدن و بزرگ منشى

خود را بزرگ بشمرد مگر به خاطر ذلّتى كه در نفس خود مى‌يابد.

٥٨٦- راوى گويد از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود: كبر در وجود بدترين كسان از هر جنسى مى‌باشد و كبر بالاپوش خداوند است پس هر كس در آن با خداوند به ستيز پردازد جز پستى و فرومايگى چيزى بر او افزوده نمى‌گردد. همانا كه رسول خدا ٦ از يكى از كوچه‌هاى مدينه عبور مى‌كرد و زنى سياه سرگين حيوانات را از روى زمين جمع مى‌كرد. به آن زن گفته شد: از جلو راه رسول خدا ٦ به كنار رو. زن گفت: كوچه پهن و عريض است. برخى از اطرافيان پيامبر قصد كنار زدن زن را نمودند. پيامبر ٦ فرمود: او را واگذاريد زيرا او متكبّر و سركش است.

٥٨٧- امام صادق ٧ در توصيه به اصحابش فرمود: از تكبّر و سركشى نمودن در برابر خداوند بر حذر باشيد و بدانيد كه هيچ بنده‌اى گرفتار تكبّرورزيدن بر خدا نمى‌شود جز اينكه بر دين خدا تكبّر ورزيده است پس به خاطر خدا پايدارى كنيد و عقبگرد نكنيد كه زيانكار مى‌گرديد، خداوند ما و شما را از تكبّرورزيدن بر خدا برهاند.

٥٨٨- امام صادق ٧ فرمود: همانا خداوند تبارك و تعالى خانه پر گوشت و شخص پر گوشت چاق را دشمن مى‌دارد. راوى گويد: يكى از اصحاب ما به حضرت عرض كرد: اى پسر رسول خدا! ما هم گوشت را دوست داريم و خانه‌هاى ما از گوشت خالى نيست پس چگونه است؟ [آيا اين گفته شما شامل ما هم مى‌شود؟] حضرت فرمود: اين گونه نيست كه تو مى‌پندارى بلكه مراد از «خانه پر گوشت» خانه‌اى است كه در آن گوشت مردمان با غيبت نمودن آنان خورده مى‌شود و مراد از «پر گوشت چاق» سركش متكبّر است كه در راه رفتنش با خودپسندى راه مى‌رود.

٥٨٩- امام صادق ٧ فرمود: دورترين مردم از خداوند عزّ و جلّ در روز قيامت سركشان متكبّر هستند.

٥٩٠- امام باقر ٧ فرمود: همانا در جهنّم كوهى است كه به آن «صعدا» گفته مى‌شود و در آن كوه درّه‌اى است كه به آن «سقر» گويند و به راستى كه در آن درّه چاهى است كه آن را «هبهب» گويند كه هر گاه در آن چاه بر داشته شود اهل دوزخ از گرماى آن به ناله و فرياد آيند، آن چاه منزلگاه متكبّران است.