مگر به سبب چند خصلت: بدگمانى‌اش به خداوند و كوتاهى نمودن در اميد داشتن به خدا و بد اخلاقى و غيبت نمودن از مؤمنين. و سوگند به خدايى كه جز او معبودى نيست هيچ بنده مؤمنى گمان نيكو به خداوند نمى‌كند مگر اينكه خداوند در نزد گمان نيكوى او حاضر است [و پاداش نيكو به او مى‌دهد] زيرا خداوند بخشنده است و تمامى خير در دست اوست و شرم دارد از اينكه بنده مؤمنش به او گمان نيكى داشته باشد و آن گمان و اميدوارى‌اش به خطا رود پس به خداوند گمان نيكو داشته باشيد و به سوى او ميل داشته باشيد و زارى كنيد.

١٤٣- سفيان بن عيينه گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: گمان نيكو به خداوند داشتن اين است كه اميد به هيچ كس جز او نداشته باشى و از هيچ چيز جز گناهت نترسى.

١٤٤- سنان بن طريف گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: بر مؤمن سزاوار است كه چنان از خداوند بترسد كه گوئيا نزديك است كه به آتش افكنده شود و چنان به رحمت او اميدوار باشد كه گوئيا از اهل بهشت است. سپس فرمود:

خداوند تبارك و تعالى در نزد گمان بنده‌اش به خود حاضر است اگر گمانش به او خير باشد خداوند هم خير برايش پيش مى‌آورد و اگر گمانش بد باشد خداوند هم بد برايش پيش مى‌آورد.

١٤٥- امام باقر ٧ فرمود: در وصيّت على ٧ به فرزندش محمد بن حنفيه آمده است كه: مبادا بدگمانى به خداوند عزّ و جلّ بر تو غالب شود زيرا اين بدگمانى بين تو و دوستت كه خداوند است صلح و آشتى باقى نمى‌گذارد.

١٤٦- امام صادق ٧ فرمود: همانا آخرين بنده‌اى كه در روز قيامت دستور داده مى‌شود كه به سوى آتش دوزخ رود به چپ و راست خود مى‌نگرد پس خداوند جلّ جلاله مى‌فرمايد: با شتاب بياوريدش. پس چون به محضر پروردگار آورده مى‌شود خداوند مى‌فرمايد: اى بنده من! چرا به چپ و راست خود مى‌نگرى؟

عرض مى‌كند: اى پروردگار من! من چنين گمانى به تو نداشتم، خداوند جلّ جلاله مى‌فرمايد: اى بنده من! چه گمانى به من داشتى؟ عرض مى‌كند: اى پروردگار من! گمان من به تو اين بود كه از گناهم در مى‌گذرى و مرا به بهشت وارد مى‌كنى. خداوند جلّ جلاله مى‌فرمايد: اى فرشتگان من! سوگند به عزّت و بزرگى و نعمتها و بلندى جايگاهم كه اين بنده در زندگى‌اش هرگز ساعتى چنين گمان خوبى به من نداشت و اگر در تمام زندگى‌اش ساعتى چنين گمان خيرى به من داشت او را با آتش نمى‌ترساندم و لرزه بر اندامش نمى‌افكندم حال كه چنين گفت اين دروغش را بر او روا داريد و او را به بهشت داخل كنيد. سپس امام صادق ٧ فرمود: هيچ بنده‌اى‌