الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٧٥ - حديث آتش حجاز كه گردنهاى شتران به وسيله آن روشنائى مىدهد

ميكند كه هر جا شب كنند و هر وقت بخوابند با آنها خواهد بود و آنچه كه از آنها ساقط شود براى آن آتش است.

(فصل) ارطاة ميگويد: چهل شب در مشرق آتش و دود خواهد بود.

(فصل) عمر بن خطاب روزى در مكه گفت: اى اهل يمن شما بايد قبل از دو موضوع هجرت كنيد اول از آنها اينست كه اهل حبشه خارج ميشوند تا به اين مكان من ميرسند، دوم آتشى از عدن خارج مى‌شود كه مردم و جنبدگان و وحوش و درندگان را ميراند، موقعى كه آن آتش با ايستد آنها هم مى‌استند و موقعى كه حركت مى‌كند آنها نيز حركت ميكنند.

كعب ميگويد: موقعى كه انسانى يا حيوانى برو در آيد آتش به او مى‌گويد: برو در آمدى و بزمين افتادى، آرزو داشتى كه قبل از امروز بسوى بصرى هجرت كنى آن آتش چهل سال بر قرار خواهد بود و كسى خود را بآن گرم نميكند مگر اينكه جزء جهنميها بشمار ميرود. حتى از كافر ميپرسند: (اين چه آتشى است؟) ميگويد: اين همان آتشى است كه بما وعده ميدادند.

(عمر گفت:) شما چه حالى داريد آن موقعى كه اين علامت بزرگ را به بينيد، ناظرى كه از شما بطرف مشرق نظر كند مى‌بيند كه آن آتش روشن است بعد كه بطرف مغرب نظر نمايد خواهد ديد كه زراعت‌[١] آن آتش سبز است و به يك ديگر چسبيده خارج ميشوند،

[١]- يا فرزندان آن آتش ازدواج كرده ميخندند.