الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٥٠ - زمين لشكر سفيانى را فرو مىبرد

بعد از آن مهدى ٧ سير ميكند تا داخل بيت المقدس مى‌شود و خزينه‌ها در اختيار آن حضرت قرار خواهد گرفت و عرب و عجم و اهل حرب و روم و غير آنها بدون قتال مطيع آن حضرت ميشوند تا اينكه در قسطنطنيه و پائين آن مسجدهائى ساخته مى‌شود.

و مردى از اهل بيت آن حضرت به اهل شرق خروج كرده در مدت هشت ماه شمشير را بر دوش خود گرفته (عده‌اى را ميكشد و از برخى) انتقام ميكشد و متوجه بيت المقدس مى‌شود و قبل از اينكه به بيت المقدس برسد مى‌ميرد. سيد بن طاوس رحمه اللَّه ميگويد: من اين حديث را اين طور يافتم ولى بنظر من صحيح نيست.

(باب صد و سى و سوم:) تبيع ميگويد: موقعى كه در شهر شام خرابى و سرو صدائى از طرف بيداء (نام بيابانى است) ايجاد شود بيداء و سفيانى باقى نميماند. ليث ميگويد: اين خرابى و سرو صدا در طبريه خواهد بود كه (اهل) خيمه بواسطه آن بيدار ميشوند و اطراف آن خالى مى‌شود، اين است حال شب طبريه.

(باب صد و سى و چهارم:) زرّ بن حبيش گويد: از على ٧ شنيدم كه ميفرمود. خدا فتنه‌ها را بوسيله مردى از ما خانواده بر انگيخته ميكند كه آن‌ها را (مردم آن زمان را) ذليل ميكند و جز شمشير چيزى بآنها عطاء نميكند و مدت هشت ماه شمشير را بدوش خود نهاده (از آنها) ميكشد تا اينكه ميگويند: بخدا قسم اين از فرزندان فاطمه ٣ نيست اگر از فرزندان او بود بما رحم ميكرد، آن حضرت كار بنى عباس و بنى اميه‌