الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٣٢ - دلائل خروج مهدى

سيصد و پنجاه تمام شد منادى از آسمان ندا ميكند: ايها الناس خداى تعالى مدت سلطنت ستمكاران و منافقين و تابعين آنها را قطع كرد و بهترين امت محمّد ٦ را ولى شما قرار داد خود را در مكه باو ملحق كنيد، زيرا كه او مهدى است و نامش احمد بن عبد اللَّه است، عمران بن حصين گفت:

يا رسول اللَّه ٦ اوصاف و احوال آن مرد را براى ما بيان كن فرمود:

آن حضرت مردى از فرزندان من است كه چون مردان بنى اسرائيل خواهد بود.

در موقع فعّاليت و ابتلاء امت من خروج ميكند، عربى رنگ و چهل ساله است، صورتش مثل ستاره درخشنده است زمين را پر از عدل و داد ميكند آن طور كه پر از ظلم و ستم شده باشد، مدت بيست سال سلطنت خواهد كرد در صورتى كه صاحب كليه شهرهائى كفر قسطنطنيه و روميه خواهد بود، مردان صالح و نيكوكار و افراد متفرقه شام بآن حضرت ملحق ميشوند، دلهاى آنها مثل پاره‌هاى آهن است، در شب خائف و در روز چون شيرند.

و اهل يمن مى‌آيند و با آن حضرت در بين ركن و مقام بيعت ميكنند آنگاه از مكه بقصد شام خارج مى‌شود، و اهل آسمان و زمين و مرغان هواء و ماهيهاى دريا بوسيله آن حضرت خوشحال خواهند شد.

(فصل) سيد بن طاوس گويد: اينكه در باب هفتادم گفته شده منادى از آسمان نداء ميكند ما آن را نيافتيم و اينكه گفته شده اسم او احمد بن عبد اللَّه است بر خلاف روايات محقق و معتبره شيعه است، جا دارد كه اين جمله‌هاى مذكوره را تأويل نمود ولى چون نبايد در روايات تصرف‌