الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٨٣ - از علائم قيامت آنست كه با مردمى كه صورتهاشان چون سپر است قتال كنيد

ظهور ميكنند، در سال (١٦٠) مردم دچار گرسنگى يك ساله يا دو ساله ميشوند، كسى كه آن موقع را درك كند لازم است كه خوار و بار ذخيره كند، شهابى‌[١] از طرف مشرق بمغرب سقوط ميكند و صداى شديدى (بلند مى‌شود) كه همه كس آن را ميشنود، در سنه (١٦٦) كسى كه از مردم طلبكار باشد بايد طلب خود را حاصل كند، كسى كه دخترى دارد بايد شوهر دهد، كسى كه عزب باشد[٢] بايد از ازدواج خود دارى نمايد كسى كه زن دارد بايد از او كناره‌گيرى كند، در سنه (١٧٠) تاج و تخت پادشاهان گرفته مى‌شود، در سال (١٨٠) بلاء دچار مردم مى‌شود، در سنه (١٩٠) فتنه بپا خواهد شد، در سال (٢٠٠) قضاء شروع مى‌شود[٣].

(باب دويست و يكم:) كعب ميگويد: خلافت بنى اميّه صد سال خواهد بود و شهرهائى بنا ميكنند و مدت شصت سال و چندى خلافت آنها چون ديوارى آهنين است كه كسى نميتواند قصد آن كند تا اينكه خودشان آن را ريشه كن نمايد و بعدا كه ميخواهند آن را تشييد كنند[٤] نميتوانند، هر چه آن (ديوار آهنين خلافت) را از ناحيه‌اى مرتفع و بلند ميكنند از ناحيه ديگرى ويران خواهد شد تا اينكه خدا آنها را هلاك نمايد، بنى اميّه به (م) افتتاح و به (م) هم ختم ميشوند (زيرا حرف اول نام معاويه كه اولين‌

[١]- شهاب: ستاره‌اى است كه جرقه‌اى ميكند و خاموش مى‌شود- مترجم.

[٢]- عزب: جوانى را گويند كه ازدواج نكرده باشد- مترجم.

[٣]- معنى قضاء در آخر فصل قبلى گفته شد- مترجم.

[٤]- تشييد: برافراشتن ديوار و بناء- مترجم.