الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٥٥ - در زمان مهدى
فرمود: امت من در زمان مهدى ٧ متنعم بنعمتهائى ميشوند كه هرگز آن طور نعمتى بآنها داده نشده؛ باران را بر آنها مىريزد و زمين چيزى از گياهان را وانميگذارد مگر اينكه آن را اخراج ميكند مال ارزشى ندارد، مرد بلند مىشود و ميگويد: يا مهدى بمن عطاء فرما حضرت ميگويد: بگير.
(باب صد و پنجاه و سوم:) سليمان بن عيسى گويد: بمن چنين رسيده كه تابوت سكينه از بحيره طبريه[١] بدست مهدى ٧ ظاهر مىشود تا اينكه آن را مىآورند در بيت المقدس و در خدمت آن حضرت ميگذارند، موقعى كه يهود بآن تابوت نظر ميكنند همه اسلام را اختيار مينمايند جز عده قليلى از آنها بعد از آن مهدى ٧ ميميرد.
[در زمان مهدى ٧ مردم مستغنى خواهند بود]
(باب صد و پنجاه و چهارم:) ابو محمّد ميگويد: مردى از اهل مغرب گفت: وقتى كه مهدى ٧ خروج كند خدا غنا و بىنيازى را بنحوى در دل مردم قرار ميدهد كه مهدى ٧ ميگويد: چه كسى طالب مال است؟ جز يكنفر كه ميگويد:
من (طالب مالم) كسى نزد آن حضرت نميآيد، پس آن مرد عرض ميكند مال قليلى بمن عطاء كن و آن حضرت عطاء ميكند و آن مرد مال را بدوش خود حمل مينمايد تا وقتى كه مىآيد نزد دورترين مردم، ميگويد: صلاح نميدانم كه از اينجا بگذرم، پس بر ميگردد و مال را بآن حضرت رد ميكند و ميگويد: مال خود را بگير كه من احتياجى بآن ندارم.
[١]- طبريه نام قصبه اردن و نام قريهاى است در واسط- قاموس.