الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٢٣ - حوادثى كه در فرات براى ترك پيش مىآيد

[در باره هلاك ترك به وسيله باد و برف‌]

(باب پنجاه و چهارم:) كعب ميگويد: يك كشتى پر از آنها[١] وارد مى‌شود و از دجله و فرات آب مى‌آشامند و در جزيره ميروند و اهل اسلام در آن جزيره خواهند بود و تاب مقاومت آنها را ندارند آنگاه خدا برفى را كه در آن سرماى شديد و باد و يخ باشد بر آنها مسلّط ميكند تا آنها نابود شوند، بعد از آن، مسلمين بطرف ياران خود بر ميگردند و ميگويند: خدا آنها را هلاك كرد و يكى از آنها باقى نمانده و تا آخرين نفر آنها هلاك شدند.

[حوادثى كه در فرات براى ترك پيش مى‌آيد]

(باب پنجاه و پنجم:) مكحول از حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ روايت كرده كه فرمود:

طايفه ترك دو مرتبه خروج ميكنند، مرتبه اول: از آذربايجان خروج ميكنند و مرتبه دوم: مالهاى سوارى خود را بفرات ميبندند و بعد از آن، تركى نخواهد بود.

سيد بن طاوس گويد: شايد معناى حديث اين باشد كه غير از آن تركها ترك ديگرى داخل فرات نشده و خلافت نخواهند كرد بلكه همان طايفه ترك هستند كه خلافت را مالك ميشوند.

(باب پنجاه و ششم:) يزيد بن جابر و غير او از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود: طايفه ترك را دو خروج خواهد بود اول آنكه (با هر جا مصادف شوند) خراب ميكنند دوم آنكه بسوى نهر فرات سرعت مينمايند. عبد الرحمن در حديث خود

[١]- شايد منظور كعب همان طايفه ترك باشد كه در باب پنجاه و سوم گذشت- مترجم.