الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٩ - دلائل خروج مهدى

آن جوان (كه صالح نام دارد؟) فرزند زنى است، بعد از آن، مرد تميمى كه شعيب بن صالح نام دارد- خدا شهرهاى شعيب را آباد كند- با بيرق سياه بنصرت دين خدا مى‌آيد تا اينكه بين ركن و مقام با مهدى ٧ بيعت نمايد.

(باب شصت و يكم:) شعيب حنائى كه كتابهاى زيادى را خوانده بود ميگويد: بخدا قسم اگر بخواهم شما را به اسم و صفت مهدى ٧ و اينكه از كجا خروج ميكند خبر مى‌دهم. ولى در كتاب يافته‌ام ملعون من اخبرته قبل ان يخرج.

ابو سعيد خدرى از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود:

زمين پر از ظلم و جور خواهد شد و بعد از آن مردى از عترت من خروج ميكند و هفت يا نه سال مالك زمين شده آن را پر از عدل و داد خواهد كرد.

(باب شصت و دوم:) ابو سعيد خدرى از حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ روايت كرده كه فرمود: مردى از عترت من كه پيشانى روشنى و بينى باريك و كشيده‌اى دارد زمين را پر از عدل و داد ميكند آن طور كه پر از ظلم و ستم شده باشد و آن حضرت هفت سال عمر ميكند.

[دلائل خروج مهدى ٧‌]

(باب شصت و سوم:) يكى از اصحاب رسول خدا ٦ از آن حضرت روايت كرده كه فرمود: مهدى ٧ خروج نميكند تا اينكه نفس زكيه كشته شود.

موقعى كه نفس زكيه كشته شد اهل آسمان و زمين بر آنها غضب ميكنند