الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٤ - معجزه پيغمبر

حرمتى را بحرمتى ضايع نميكند، در زمان حكمفرمائى خود كسى را با تازيانه نميزند مگر اينكه بخواهد حد جارى كند، خدا بوسيله آن بزرگوار كليه بدعتها را محو و نابود مينمايد، فتنه‌ها را ريشه كن خواهد كرد، خدا بواسطه آن حضرت، باب حق را مفتوح و باب باطل را ميبندد و اسراى مسلمين را هر جا كه باشند بوسيله او بمكان خود ردّ ميكند.

حذيفة گويد: عرضكردم: نام آن بنده‌اى را كه خدا از ذرّيه تو براى امت تو برگزيده است براى ما بگو؟ فرمود: اسم او چون اسم من و اسم پدرش چون اسم پدرم، (اين جمله بر خلاف مذهب شيعه است- مترجم) اگر از دنيا بيشتر از يك روز باقى نباشد خدا آن روز را بقدر اينهائى كه من گفتم قرار خواهد داد.

(باب پنجاه و سوم:) سويد بن غفله ميگويد: سلمان در روز قادسيه گفت: اين مردم را ميبينى كه فوج فوج در دين خدا داخل ميشوند؟ قسم بآن خدائى كه جان من در دست قدرت اوست همينها فوج فوج از دين خدا خارج ميشوند آنچنان كه داخل شدند.

(باب پنجاه و چهارم:) محمّد بن عبد اللَّه از صادق آل محمّد ٦ روايت كرده كه فرمود: براى ما، در شهر بصره مصيبت بزرگى خواهد بود زيرا كه امير المؤمنين على ابن ابى طالب ٧ فرمود: مقر و منزل سلطان در زوراء يعنى بغداد خواهد بود و كارها بوسيله شورا انجام خواهد گرفت و كسى كه بر امرى غالب شد آن را عملى ميكند.

در آن موقع است كه سفيانى خروج مينمايد و مدت نه ماه در زمين‌