تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٥٣ - ١ - باب سرعة البلاء إلى المؤمن

١٨- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:

هنگامى كه مؤمن مبتلا (به مشكلى) شود، كفاره گناهان گذشته‌اش مى‌باشد؛ و براى گناهان آينده‌اش استغاثه مى‌كند.

١٩- ابن مسكان گويد:

از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مى‌فرمود: كسى كه خود را در معرض (خطر و سختى) قرار دهد، خود بر آن كمك نموده؛ و كسى كه مبتلا شود و نسبت به آن شكيبايى و تحمّل كند و ناسپاسى نكند و خلافى مرتكب نگردد، در دنيا برايش سنجش و آزمايشى است كه خداوند متعال در آخرت بهترين پاداش را عطايش نمايد.

٢٠- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:

همانا براى بزرگترين بلا، مهمترين ثواب و پاداش داده خواهد شد؛ و چنانچه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد، به بزرگترين بلا دچارش مى‌نمايد، پس هر كه راضى بود خشنودى خدا را به همراه دارد و هر كه ناراحت باشد نارضايتى خدا برايش مى‌باشد.

٢١- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود:

كسى كه هر چه هوس كرد بخورد و هر چه را هوس كرد بپوشد (و خواسته‌هاى خود را بر رضايت خدا و اهل بيت : مقدّم بدارد)، خداوند بر او نگاه (رحمت) نمى‌كند تا آن لباس را در آورد و يا آن خوراك را رها كند.

٢٢- پيامبر گرامى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود:

مثال مؤمن همچون خوشه (گندم و برنجى) است كه گاهى خم و گاهى راست مى‌شود؛ و مثال كافر همچون تنه درخت صنوبر هميشه راست (و خودخواه و متكبّر) است.