الآداب الدينية للخزانة المعينية و ترجمه آن (آداب ديني) - الشيخ الطبرسي؛ مترجم احمد عابدي - الصفحة ٣٤٤ - فصل سيزدهم بيان آداب مربوط به مسافرت

«اى صالح و اى ابا صالح راه را به ما بنمايانيد، خداوند شما را رحمت كند».

و مقصود از «صالح» آن گونه كه در روايتى نيز آمده است فرشته‌اى است كه موكّل به خشكى است، و «حمزه» موكّل به درياست، و در دريا بايد او را صدا زد.

و در روايتى آمده است: هر گاه راه را گم كرديد بطرف راست حركت كنيد.

و هر گاه از تپه‌اى بالا رفتى يا مشرف بر سراشيبى قرار گرفتى يا به پل رسيدى بگو:

«اللَّه أكبر، اللَّه أكبر، لا إله إلّا اللَّه و اللَّه أكبر، و الحمد للَّه ربّ العالمين، اللّهمّ لك الشّرف على كلّ شرف».

«خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، خدايى غير از الله نيست، و او بزرگتر است، و سپاس مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است، خداوندا بر هر شرافتى تو شرف دارى».

وقتى كه نزديك به روستا يا منزل يا شهرى گرديدى بگو:

«اللّهمّ ربّ السّموات السّبع و ما أظلّت و ربّ الرّياح و ما ذرت و ربّ البحار و ما جرت، إنّي أسئلك خير هذه القرية و خير ما فيها، و أعوذ بك من شرّها و شرّ ما فيها، اللّهمّ‌