فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤١٤ - شرط دوم - متابعت مأموم از امام

بايد به ركوع برگردد، و با امام سر بردارد، و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن است نماز را باطل نمى‌كند؛ ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آنكه به ركوع امام برسد امام سر بردارد نمازش باطل است.

٥٠٢- اگر مأموم اشتباهاً سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد، و چنانچه در هر دو سجده‌اش اين اتفاق بيفتد، براى زياد شدن دو سجده كه ركن است نماز باطل نمى‌شود.

٥٠٣- كسى كه اشتباهاً پيش از امام سر از سجده برداشته است، هرگاه به سجده برگردد و قبل از رسيدن به سجده امام سر از سجده بردارد، نمازش صحيح است؛ ولى اگر در هر دو سجده‌اش اين اتفاق بيفتد، نمازش باطل است.

٥٠٤- اگر مأموم اشتباهاً سر از ركوع يا سجده بردارد، و سهواً يا به خيال اينكه به امام نمى‌رسد به ركوع يا سجده نرود، نمازش صحيح است.

٥٠٥- اگر مأموم سهواً پيش از امام به ركوع برود، و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى‌رسد، بايد سر بردارد، و با امام به ركوع برود؛ و چنانچه برنگردد معصيت كرده است، اما نمازش صحيح مى‌باشد.

٥٠٦- اگر مأموم سهواً پيش از امام به ركوع برود و طورى باشد كه اگر برگردد به چيزى از قرائت امام نمى‌رسد، در صورتى كه صبر كند تا امام به او برسد نمازش صحيح است، و همچنين است اگر به قصد اينكه نماز را با امام بخواند سر بردارد و با امام به ركوع برود.

٥٠٧- اگر مأموم سهواً پيش از امام به سجده برود، در صورتى كه صبر كند تا امام به او برسد يا به قصد اينكه نماز را با امام بخواند سر بردارد و با امام به سجده برود، نمازش صحيح است.

٥٠٨- اگر در ركعتى كه قنوت يا تشهد ندارد امام اشتباهاً قنوت بخواند يا مشغول تشهد شود، مأموم نبايد قنوت يا تشهد را بخواند يا پيش از امام به ركوع برود يا پيش از ايستادن امام بايستد، بلكه بايد صبر كند تا قنوت يا تشهد امام تمام شود، و بقيه نماز را با او بخواند.

٥٠٩- اگر مأموم عمداً پيش از امام به ركوع يا سجود برود، جائز نيست برگردد و از