٤٩٣- اگر امام به ركوع يا سجود برود، و مأموم سهواً مخالفت نمايد- يعنى با امام به ركوع يا سجود نرود- و پس از آنكه امام سر بلند كرد متوجه شود، بايد ركوع يا سجود را انجام دهد، و بعد خود را به امام برساند و از او متابعت نمايد؛ و در اين فرض چيزى بر او واجب نيست.

٤٩٤- اگر امام و مأموم با هم از ركوع يا سجود برخيزند، و لكن مأموم از روى غفلت يا به اعتقاد اينكه امام ايستاده يا نشسته است زودتر از امام بايستد يا بنشيند، بايد به همان حال بماند تا امام به او برسد.

٤٩٥- اگر امام اشتباهاً يك سجده زياد كند، جائز نيست مأموم در انجام آن از او متابعت نمايد، و در اين صورت تبعيت نكردن از امام مضرّ به نماز جماعت او نيست.

٤٩٦- چنانچه مأموم سر از سجده بردارد و ببيند امام هنوز در سجده است، و به قصد متابعت از امام دوباره به سجده برگردد، و بعد معلوم شود كه امام در سجده دوم بوده است، اين سجده سجده دوم مأموم حساب مى‌شود.

٤٩٧- اگر مأموم خيال كند كه سجده دوم امام است، و به قصد سجده دوم برگردد، و بعد معلوم شود كه سجده اول او بوده است، اين متابعت سجده اول او حساب مى‌شود، و بايد با امام سجده دوم را انجام دهد، و در اين صورت نمازش اشكال ندارد.

٤٩٨- جائز است مأموم شش تكبير افتتاحيه را- كه در تكبيرة الإحرام ذكر مى‌شوند- پيش از تكبيرة الإحرام امام بگويد، هرچند امام تكبيرات افتتاحيه را نگويد؛ ولى جائز نيست مأموم تكبيرة الإحرام را پيش از امام بگويد؛ بلكه بهتر است تا تكبير امام تمام نشده است مأموم تكبيرة الإحرام نگويد.

٤٩٩- اگر مأموم سهواً پيش از امام نماز را سلام دهد، نمازش صحيح است، و لازم نيست دوباره با امام سلام دهد؛ بلكه ظاهر آن است كه اگر عمداً هم پيش از امام سلام دهد، در صورتى كه از اول نماز قصدش اين نبوده باشد، نمازش اشكال ندارد.

٥٠٠- اگر مأموم غير از تكبيرة الإحرام و سلام، سائر كلمات نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد؛ ولى اگر آنها را بشنود يا بداند امام چه وقت مى‌گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.

٥٠١- اگر مأموم سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنانچه امام در ركوع باشد