خود ميّت او را تلقين كنند، ٢٢- خوب است كسى كه ميّت را در قبر مى‌گذارد به قصد رجاء- يعنى به اميد اينكه مطلوب پرودگار باشد- با طهارت و سر و پا برهنه و بدون رداء باشد، و دكمه‌هاى پيراهن خود را باز نمايد، ٢٣- در وقت گذاشتن ميّت در قبر بگويد:

«بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ، وَ عَلى‌ مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ» سپس سوره حمد و آية الكرسى، و سوره فلق‌ «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ» و سوره ناس‌ «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ» و سوره توحيد «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را بخواند، و بگويد:

«أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ».

٢٤- مادامى كه به چيدن خشت لحد مشغول است بگويد:

«أَللَّهُمَّ صِلْ وَحْدَتَهُ، وَ آنِسْ وَحْشَتَهُ، وَ آمِنْ رَوْعَتَهُ، وَ أَسْكِنْهُ مِنْ رِحْمَتِكَ رَحْمَةً تُغْنيهِ بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سَواكَ، فَإِنَّما رَحْمَتُكَ لِلظَّالِمينَ».

٢٥- در وقت بيرون آمدن از قبر بگويد:

«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، أَللَّهُمَّ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ في‌ عِلِّيّينَ، وَ اخْلُفْ عَلى‌ عَقِبِه‌ فِى الغابِرينَ، وَ عِنْدَكَ نَحْتَسِبُهُ يا رَبَّ الْعالَمينَ».

٢٦- از طرف پاى ميّت از قبر بيرون بيايد، ٢٧- غير از خويشان ميّت سائر كسانى كه حاضرند با پشت دست خاك بر قبر بريزند، ٢٨- در وقت ريختن خاك بگويند:

«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌، أَللَّهُمَّ جافِ الأْرْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ، وَ اصْعَدْ إِلَيْكَ بِرُوحِه‌، وَ لَقِّه‌ مِنْكَ رِضْواناً، وَ أَسْكِنْ قَبْرَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ ما تُغْنيهِ بِه‌ عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سَواكَ».

و نيز بگويند: «إيماناً بِكَ وَ تَصْديقاً بِبَعْثِكَ، هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، أَللَّهُمَّ زِدْنا إيماناً وَ تَسْليماً».

٢٩- قبر را محكم بسازند كه زود خراب نشود، ٣٠- لحد را با خشت و مانند آن بپوشانند، تا خاك بر روى ميّت نريزد؛ و بهتر آن است كه از طرف سر ميّت شروع نمايند، و خشت را با گِل محكم كنند، ٣١- اگر ميّت زن است كسى كه با او محرم است او را در قبر بگذارد، و اگر محرمى در آنجا نباشد، خويشانش او را در قبر بگذارند.