١٥٣٦- اگر نمازگزار بعد از قيام براى ركعت سوم يقين پيدا كند كه تشهد ركعت دوم را نخوانده است، و شك نيز داشته باشد كه يك سجده از همان ركعت از او ترك شده است يا نه، بايد برگردد و يك سجده بجا آورد، و پس از آن تشهد را بخواند، و بعد از سلام نماز براى قيام بيجا دو سجده سهو بجا آورد.

١٥٣٧- اگر نمازگزار اجمالًا بداند كه يا سجده يا تشهد- يكى غير معيّن از اين دو- را انجام داده است و در انجام آن ديگرى شك داشته باشد، پس اگر اين واقعه بعد از دخول در قيام صورت گرفته باشد، نبايد به شك خود اعتناء كند؛ و اگر پيش از دخول در قيام باشد، بايد آن نماز را اعاده كند؛ هرچند أحوط آن است كه برگردد و سجده و تشهد را انجام دهد، و بعد از اتمام نماز آن نماز را اعاده نمايد.

١٥٣٨- اگر نمازگزار در ركعت دوم باشد، و يقين كند كه يا يك سجده از ركعت قبل را انجام نداده است يا تشهد همين ركعت را نخوانده است، پس اگر در حال نشسته و قبل از دخول در قيام است، بايد تشهد را بخواند؛ ولى اگر در حال برخاستن يا بعد از دخول در قيام باشد، بايد برگردد و تشهد را بخواند، و بعد از اتمام نماز، قضاء يك سجده تنها را بجا آورد، و پس از آن دو سجده سهو انجام دهد، و همچنين اگر در ركعت چهارم باشد، و يقين كند كه يا يك سجده از ركعت قبل را انجام نداده است يا تشهد همين ركعت را نخوانده است، بايد تشهد را بخواند، و نماز را تمام كند، و بعد از اتمام نماز، قضاء يك سجده تنها را بجا آورد، و پس از آن دو سجده سهو انجام دهد.

١٥٣٩- اگر نمازگزار در ركعتى يقين كند كه يا يك سجده از همين ركعت را انجام نداده است يا يك سجده از ركعت قبل را، پس اگر داخل در ركن بعد نشده باشد بايد برگردد و سجده احتمالى ركعت فعلى را انجام دهد، و نماز را تمام كند، و پس از سلام نماز قضاء سجده احتمالى ركعت قبل را بجا آورد، و بعد از آن دو سجده سهو انجام دهد.

١٥٤٠- اگر نمازگزار يقين كند كه يا يك جزء مستحب از نماز- مانند قنوت- را ترك كرده است يا يك جزء واجب از آن را- چه آن جزء واجب ركنى باشد يا غير ركنى، و اگر غير ركنى است چه از اجزائى باشد كه مانند يك سجده و تشهد بر فرض‌