فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٤٢ - علم اجمالى

تمام محتملات آن علم اجمالى احتياط كند.

١٥٢١- نمازگزارى كه بين دو و سه شك كرده است، اگر در ركعت چهارم نماز يا بعد از اتمام نماز شك كند كه شك او بين دو و سه پيش از اتمام دو سجده بوده است يا بعد از اتمام آنها، بايد بنا بگذارد كه شك او بعد از اتمام دو سجده بوده است.

١٥٢٢- اگر كسى در نماز عشاء بين سه و چهار شك كند، و بعد از شك متذكر شود كه نماز مغرب را نخوانده است، بايد طبق حكم اين شك بنا را بر چهار بگذارد، و بعد از سلام نماز عشاء دو ركعت نماز احتياط نشسته يا يك ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد، و سپس نماز مغرب را بخواند.

١٥٢٣- اگر نمازگزار بين دو و سه شك كند يا يكى ديگر از شكهاى صحيح براى او پيش آيد، و بعد از اين شك دوباره شك كند ركعتى كه به آن مشغول است ركعت آخر نماز او است يا ركعت اول نمازش، بايد احتياطاً آن ركعت را ركعت آخر نماز خود قرار دهد، و نماز را تمام كند، و بعد از سلام نماز مطابق شك صحيحى كه ابتداءً براى او پيش آمده بود نماز احتياط را بخواند.

١٥٢٤- اگر نمازگزار بعد از اتمام دو سجده در حالى كه نشسته است بين دو و سه شك كند، و بداند كه در اين نماز تشهد را نخوانده است، بايد بنا را بر سه بگذارد، و ركعت چهارم را بخواند، و بعد از سلام نماز تشهد فراموش شده را قضاء كند.

١٦٢٥- اگر نمازگزار در حالى كه ايستاده است بين سه و چهار شك كند، و يقين كند كه در ركعت دوم تشهد را نخوانده است، بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند، و بعد از سلام أحوط أولى‌ آن است كه ابتداء نماز احتياط رابخواند، و سپس تشهد فراموش شده را قضاء نمايد.

١٥٢٦- اگر نمازگزار در حال قيام- در حالى كه ايستاده است- شك كند كه اين قيام قيام بعد از ركوع ركعت سوم است يا قيام پيش از ركوع ركعت چهارم، با پيش آمدن اين شك نمازش باطل مى‌شود، و همچنين است عكس اين صورت، يعنى هرگاه در حالى كه ايستاده است شك كند كه اين قيام، قيام پيش از ركوع ركعت سوم است يا قيام بعد از ركوع ركعت چهارم.

١٥٢٧- اگر كسى در ركعت دوم نماز در حالى كه ايستاده است يقين كند كه در اين‌