نماز دو ركوع بجا آورده است، ولى نداند كه هر دو ركوع را در ركعت اول انجام داده يا هر كدام را در يك ركعت بجا آورده است، ظاهراً در اين صورت نمازش باطل است.

١٥٢٨- اگر نمازگزار بعد از فارغ شدن از نماز يقين كند كه دو سجده از آن نماز را انجام نداده است، ولى نداند كه آن دو سجده از يك ركعت بوده‌اند يا از دو ركعت، بايد آن نماز را اعاده كند؛ و اگر در بين نماز چنين يقينى پيدا كند، چنانچه يقين او بعد از فوت محل تدارك باشد، بايد نماز را قطع كند و آن را از سر بخواند.

١٥٢٩- اگر نمازگزار بعد از دخول در سجده دوم يقين كند كه يا قرائت را ترك كرده است يا ركوع را، بايد نماز را تمام كند و دو سجده سهو بجا آورد.

١٥٣٠- اگر نمازگزار بعد از دخول در سجده دوم از ركعت دوم يا ركعت سوم يا ركعت چهارم يقين كند كه يا يك سجده از ركعت قبل را ترك كرده است يا ركوع همين ركعت را، بايد نماز را رها كند، و آن را از سر بخواند.

١٥٣١- هرگاه بعد از فراغ از نماز يقين مذكور در دو فقره قبل براى نمازگزار حاصل شود، بايد طبق حكم مذكور در آن دو مسأله عمل كند.

١٥٣٢- اگر نمازگزار پيش از ورود در ركوع يقين كند كه يا دو سجده از ركعت قبل را انجام نداده و برخاسته است يا قرائت را نخوانده است، چنانچه داخل در قنوت نشده باشد، بايد قرائت را بخواند؛ ولى اگر داخل در قنوت شده باشد، بايد آن نماز را اعاده نمايد.

١٥٣٣- اگر نمازگزار بعد از برخاستن براى ركعت سوم يقين كند كه يا دو سجده را انجام نداده است يا تشهد را، بايد آن نماز را اعاده نمايد، و همچنين است اگر بعد از برخاستن براى ركعت سوم يقين كند كه يا يك سجده را انجام نداده است يا تشهد را.

١٥٣٤- اگر نمازگزار قبل از برخاستن براى ركعت سوم يقين كند كه يا دو سجده را انجام نداده است يا تشهد را، بايد جزء فراموش شده را بجا آورد، و احتياطاً آن نماز را اعاده نمايد، و همچنين است اگر قبل از برخاستن براى ركعت سوم يقين كند كه يا يك سجده را انجام نداده است يا تشهد را.

١٥٣٥- اگر نمازگزار قبل از برخاستن براى ركعت بعد يقين كند كه مثلًا يا دو سجده از همين ركعت را انجام نداده است يا تشهد ركعت قبل را، بايد دو سجده را بجا آورد،