فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٣ - احكام مربوط به حائض

٨٣٠- بعد از آنكه زن از خون حيض پاك شد، اگرچه غسل نكرده باشد طلاق دادن او صحيح است، و شوهرش هم مى‌تواند با او جماع كند؛ ولى احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل با او جماع نكند؛ اما كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بوده است- مانند توقف در مسجد و مسّ خطّ قرآن- تا غسل نكند بر او حلال نمى‌شود.

٨٣١- زنى كه از حيض پاك شده است، اگر آب به اندازه‌اى دارد كه فقط بتواند غسل كند يا وضوء بگيرد، بايد غسل كند؛ و بهتر است بدل از وضوء هم تيمّم نمايد؛ و اگر آب فقط براى وضوء كافى باشد، بايد عوض غسل تيمّم نمايد؛ و بهتر است وضوء هم بگيرد؛ و چنانچه براى هيچ يك از آنها آب ندارد، بايد بدل از غسل تيمّم كند؛ امّا تيمّم بدل از وضوء لازم نيست.

٨٣٢- نمازهاى يوميّه بلكه نماز نذر معيّن و نماز آياتى كه زن در حال حيض نخوانده است قضاء ندارد؛ ولى روزه‌هاى واجب را بايد قضاء نمايد.

٨٣٣- هرگاه وقت نماز داخل شود، و زن بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مى‌شود، بايد فوراً نماز را بخواند؛ و چنانچه نماز را به تأخير بيندازد تا از اول وقت به اندازه خواندن يك نماز با تحصيل طهارت و سائر شرائط بگذرد و حائض شود، قضاء آن نماز بر او واجب است؛ ولى در تند و كند خواندن و چيزهاى ديگر نماز، بايد ملاحظه حال خود را بنمايد، مثلًا زنى كه مسافر نيست، اگر در اول ظهر نماز نخواند، قضاء آن نماز در صورتى واجب مى‌شود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز- به دستورى كه گفته شد- از اول ظهر بگذرد و حائض شود؛ و براى زنى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است، و همچنين است در مواطن تخيير، كه در احكام نماز مسافر صفحه ٣٦٠ فقره (٢٣٣) بيان شده است.

٨٣٤- اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود، و به اندازه غسل و وضوء و مقدمات ديگر نماز مانند تهيه كردن لباس يا آب كشيدن آن و خواندن يك ركعت نماز يا بيشتر وقت داشته باشد، بايد نماز را بخواند؛ و اگر نخواند، بايد قضاء آن را بجا آورد.