فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٥ - احكام مربوط به حائض

بايد قدرى پنبه داخل فرج نمايد و كمى صبر كند، و سپس آن را بيرون آورد، پس اگر پاك بود غسل كند و عبادتهاى خود را بجا آورد؛ و اگر پاك نبود- اگرچه به آب زرد رنگى هم آلوده باشد- چنانچه در حيض عادت ندارد يا عادت او ده روز است، بايد صبر كند، كه اگر پيش از ده روز پاك شد غسل كند، و اگر سرِ ده روز پاك شد يا خون از ده گذشت سرِ ده روز غسل نمايد؛ و اگر عادتش كمتر از ده روز است در صورتى كه بداند پيش از تمام شدن ده روز يا سرِ ده روز پاك مى‌شود نبايد غسل كند.

و اگر احتمال دهد خون او از ده روز مى‌گذرد، بايد استظهار كند، يعنى تا ده روز عبادت را ترك نمايد، پس اگر پيش از تمام شدن ده روز يا سرِ ده روز از خون پاك شد تمامش حيض است؛ و اگر از ده روز گذشت، بايد عادت خود را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد، و عبادتهايى را كه بعد از روزهاى عادت بجا نياورده است قضاء نمايد.

٨٤٢- هرگاه خون از حدّ عادت بگذرد، و زن حائض بداند كه آن خون از ده روز تجاوز مى‌كند، بايد به وظيفه مستحاضه عمل نمايد، و نياز به استظهار ندارد.

٨٤٣- اگر خون يكباره قطع شود، بر حائض واجب است كه غسل كند و عبادات خود را بجا آورد، هرچند احتمال يا مظنّه برگشت خون پيش از ده روز را داشته باشد؛ ولى اگر عادتاً حيض او برگشت مى‌كند، و اطمينان به برگشت آن دارد، بايد روزهايى را هم كه در وسط پاك بوده است حيض قرار دهد.

٨٤٤- اگر زن احتمال بدهد كه در باطن فَرْج او خون حيض هست، و بدون اينكه استبراء نمايد- يعنى بدون اينكه خود را وارسى كند، به اين صورت كه مقدارى پنبه در فرج خود داخل كند و كمى صبر كند، بعد پنبه را آرام بيرون آورد، تا اطمينان پيدا كند كه در باطن فرج خون هست يا نه- نماز بخواند،[١] غسل و نماز او باطل مى‌باشد؛ مگر معلوم شود كه هنگام غسل پاك بوده است، و غسل و نماز را با نيّت قربت انجام داده باشد.

[١] - و همچنين است اگر وارسى با دستگاههاى مدرن پزشكى باشد.