مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١ - فايده دوم بى دينى مدرن
در احوال شخصيه شيعه در مادهاى، يك حكم فقهى متفق عليه بين مسلمانها ذكر شده بود كه در فرض علاقه شوهر به آميزش جنسى، بر زن واجب است تمكين كند. البته اين وجوب تمكين به مقدار متعارف و به عدم عذر عقلى و شرعى و عدم شرط در موقع عقد مقيد شده است. اين ماده از نظر غرض نكاح و با توجه بوجوب همه مصارف موارد نياز زن از قبيل نفقه و لباس و مسكن و دوا و غيره مطابق شان زن و قدرت مرد، بر شوهر هيچ اشكالى ندارد.
غربيها عليه اين ماده غوغا برپا نمودند ولى مسئولان و مجريان چند تلويزيون غربى كه احتمالا شماره اين تلويزيونها به ده مىرسيد در صماحبه با من در كابل در برج حمل و ثور همه به صحت اين ماده قانع شدند و بعضى از آنان از وقوع داد و فغان سياستمداران غربى تعجب كردند، وقتى از چندين مجريان زن اين تلويزيونها سئوال كردم كه شما به حقوق مذكور راضى هستيد، مىگفتند بلى حقوق زن در اسلام، در فرهنگ غربى وجود ندارد ولى اتحاديه اروپا در نامهاى نوشتند كه وجوب تمكين بر زن منجر به مشروعيت زنا مىشود. در غرب مادى عقد نكاح به عنوان حد فاصل بين زنا و نزديكى حلال مطرح نيست زنا و نزديكى حلال در رضائيت زن و مرد خلاصه مى شود چه عقدى وجود داشته باشد يا نه بالعكس دستورات اسلامى كه ملاك زنا و دخول حلال، عقد نكاح مىباشد.