مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٥

است؛ كتاب خدا ريسمان كشيده‌اى از آسمان تا زمين است. و عترت من و اهل بيت من، و هرگز (اين دو) از هم جدا نمى‌شود تا اينكه بر من در لب حوض (كوثر) وارد شوند، پس نگاه كنيد چگونه جانشينى مرا در اين دو چيز مى‌نماييد. (جامع ترمذى، ٣/ ٢٢٧)

٣٤- از براء بن عازب: يا رسول خدا (ص) آمديم در حجى كه آنرا بجا آورد پس در بعضى از منازل‌[١] فرود آمدند، سپس دستور اجتماع مردم را صادر كردند و همه يكجا شدند پس دست على را گرفت و فرمودند: آيا من سزاوار تر به مومنين از خودشان نيستم؟ گفتند: بلى. فرمودند از جان هر مؤمن سزاوارتر به او نيستم؟ گفتند: بلى. فرمود: اين (على) ولى (سرپرست) كسى كه من مولاى اويم مى‌باشد؛ بار الها دوست بدار كسى را كه دوست على است و دشمن بدار كسى را كه دشمن اوست. (مقدمه سنن ابى ماجه، ١١٦)

٣٥- عمران بن حصين ... آن حضرت فرمود: از على چه مى‌خواهيد؟ از على چه مى‌خواهيد؟ از على چه مى‌خواهيد؟ محققا على از من است و منن از على، او ولى هر مومن بعد از من است. (جامع ترمذى، ٣/ ٢١٣)

٣٦- ابى سريحه يا زيد بن ارقم از حضرت پيامبر (ص): هر كس كه من مولاى او باشم على مولاى اوست. (همان مصدر سابق)

٣٧- از سعد بن ابى وقاص: معاويه در بعضى از (سفرهاى) حج خود به (مدينه) آمد و سعد بر او وارد شد پس على را ياد كردند و معاويه از او بدگوئى نمود، سعد غضب كرد (و به معاويه) گفت اين چنين به مردى ميگوئى كه از رسول خدا (ص) شنيدم كه مى‌گفت: هر كس كه من مولاى او

[١] - اسم اين منزل غدير خم و حج مذكور حجة الوداع بوده است و گفته شده از ٨٠ هزار تا ١٢٠ هزار نفر شركت كرده بودند.