مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢١ - فايده بيست و ششم چالشهاى نبوتها

٥- ما كفايت مى‌كنيم مستهزئين ترا (الحجر، ٩٥)

در مورد استهزاء انبياء توسط امتان آنان آيات زيادى وجود دارد. و به ماده (هزأ) المعجم المفهرس مراجعه شود.

چالش نهم، ضعف و فقر ايمان‌آورندگان مرحله اول به انبياء مى‌باشد كه بهانه‌اى براى قدرتمندان و اشراف متكبر و فاسد مى‌شده، زيرا آنان آمادگى حضور در مجالس انبياء را نداشتند كه با ضعفا و آنانى كه بمنزله نوكران اين متكبرين بودند يكجا بنشينند و احساس مساوات و برابرى با آنان بنمايند بلكه پيروى آنان را از انبياء نوعى ايراد بر خود انبياء مى دانستند، و حداقل توقع داشتند در موقع ملاقات با انبياء آنان را طرد كنند.

ولى انبياء اين عمل غير اخلاقى و مخالف كرامت انسانى را نمى‌پذيرفتند و نه خداوند اجازه چنين كارى را به رسولان خود مى‌داد، زشتى اين كار در نظر حق تعالى از داستان ابن ام مكتوم در سوره عبس به خوبى معلوم مى‌شود.

مطابق نقلى، عبد اللّه ابن ام مكتوم مرد نابينايى بود، وقتى آنحضرت در جلسه‌اى با سران مشرك قريش در مكه كه دوره ضعف مسلمين بود، مشغول تبليغ و دعوت آنها به سوى اسلام بود، و اميد داشت كه سخنان او در جان آنان موثر واقع شده و مسلمان شوند تا گذشته از زوال مزاحمت‌هاى آنان جمع ديگر از اتباع آنان نيز مشرف به دين اسلام شوند، او نيز آمد و چون چيزى را نمى‌ديد مكررا تقاضا مى‌كرد آياتى از قرآن را به او تعليم دهد، او مكررا صحبت‌هاى آنحصرت را به صداى خود قطع مى‌كرد تا اينكه گرفته‌گى در چهره آنحضرت ظاهر شد