قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٨ - د) تشريع احكام و قوانين
ج) صفات خدايى
از آيات گذشته فهميده شدكه قرآن براى حضرت محمد صلى الله عليه و آله وسلم صفات خداوندى را قايل نيست.
«قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ...» (كهف/ ١١٠) بگو من فقط بشرم و تنها فرق من و شما اين است كه وحى خدا بر من نازل مى شود، و بگو كه من مالك نفع و ضرر براى خود و شما نيستم، و از خود علمى به امورى كه از حواس پنهان است ندارم.
د) تشريع احكام و قوانين
خداوند متعال مى فرمايد: «إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ» (يونس/ ١٥) متابعت نمى كنم مگر چيزى را كه به من وحى مى شود و همانا من مى ترسم به معصيت كردن خدا از عذاب روز قيامت.
«وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى» (نجم/ ٣ و ٤) از هوا و خيال خود پيغمبر صحبت نمى كند، بلكه هر چه مى گويد وحى خداوندى است.
«إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ وَ لا