قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٥ - ٥ بيان علم و قدرت و احاطه مطلقه خداوند

مورد نظر قرآن مسلماً غير از اين سه فرضيه است.

دليل دوم: تسبيح به اين سه معنى هميشه براى موجودات ثابت است در حالى كه قرآن تسبيح بعضى از اشياء را به صبح و عصر موقّت ميداند (دقت كنيد).

٥. بيان علم و قدرت و احاطه مطلقه خداوند

خداوند متعال مى فرمايد: «ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ» (لقمان/ ٢٨) نيست آفريدن شما و نه بر انگيختن شما (در قيامت) مگر مانند خلقت و حشر كردن يك فرد، يعنى كثرت نفوس در قدرت مطلقه و يا علم نافذ او تأثيرى ندارد، زيرا قدرت و علم او لايتناهى مى باشد، پس نبايد از زنده گردانيدن تمام نفوس انسان در روز قيامت استبعاد شود.

«أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى‌ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى‌ بَلى‌ إِنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ» (احقاف/ ٣٣) آيا ندانستند آن خداى كه آسمانها و زمين را آفريده و خسته نگشت در آفريدن آنها، قادر است بر زنده كردن مردگان آرى او بر هرچيز توانا است.