قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢ - ششم و هفتم موجودات آسمانى و اجتماع آنان با زمينيها

در قرون وسطى هم كسى خيال نمى كرد كه در كرات بالا موجودات زنده و عاقل زندگى كنند، ولى قرآن (١٤) قرن قبل اين موضوع را به مردم اعلام نمود[١].

و اما رفتن انسان به كرات ديگر يا بالعكس در تصور كسى هم نمى گذشت، و روى قواعد هيأت بطلميوسى اين امر ممكن نبود، لكن قرآن ارتباط انسانهاى زمين و موجودات عاقل ساير كرات را خواه در زمين و خواه در آسمان ممكن بلكه قطعى دانسته، و مسافرت فضائى كه در عصر ما رايج شد فرموده قرآن را كاملًا به جهان اثبات كرد و تجربيات علمى آمدن آسمانى ها را به زمين و عكس آن را امر ممكن مى داند.

[١] - بايد گفت كه اين موجودات اگر بخواهيم آنها را هم انسان بناميم- بفواصل يأس آورى از مادور اند، نزديكترين ستاره اى كه احتمال حيات در آن مى رود ٠٠٠/ ٠٠٠/ ٤٠٠/ ٠٧١/ ٣٩٩ كيلو متر از ما فاصله دارد( مجله اطلاعات هفته گى شماره( ١٥٠٠) منتشره تهران)