قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٦ - دليل بيستم تحريم رياء

شخصى تأثير مهمى در تكامل روح انسانى دارد و به معنويات او فايده مى رساند.

حتى جهاد كه براى شخص حضرت رسول و ياران او يك امر حياتى محسوب مى شد بازهم در آن قصد قربت و رضاى خدا اعتبار شده و جهادى كه رفتن به آن به واسطه مردم ور ياء كارى باشد در نظر قرآن و اسلام ارزشى ندارد.

در حالى كه تمام قوانين دنيايى حكم مى كرد كه دفاع از جان پيغمبر و مجتمع اسلامى به هر عنوانى باشد بايد پسنديده و معقول باشد و اين نكته بالاترين شاهدى بر وحيانى بودن قرآن است (خيلى توجه كنيد).

همچنين صدقه دادن و انفاق نيز مشروط به قصد قربت و عدم قصد رياء مى باشد و در حالى كه شرط مذكور در هيج قانونى زمينى قابل قبول نيست. و نه فكر انسان مادى تحمل آن را دارد، اينك به قرآن مقدس توجه فرماييد.

١- لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌ كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ‌ (بقره ٢٦٤).

٢- يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا (نساء ١٤٢).